1.1.1 De Rollenspellen van de mens

Inleiding

De wereld is een schouwspel vol met individuen die hun eigen rol hebben in deze wereld. Een wereld  die meer dan 6 miljard mensen herbergt. Al deze mensen hebben een eigen identiteit en zijn allen uniek. Geen enkel mens is precies hetzelfde. Tegelijkertijd is iedereen in essentie hetzelfde. Wij behoren allemaal tot het grote geheel van alles, bestaan uit dezelfde bouwstenen, hebben voor het overgrote deel dezelfde trekken, zijn allen onderhevig aan dezelfde natuurwetten, leven allemaal in dezelfde wereld, zijn op elkaar aangewezen, hebben veel dezelfde interesse’s/verlangens en ga zo maar door. Het zijn zoveel overeenkomsten, dat er van een eigen ik, een ego eigenlijk geen sprake kan zijn. Toch leven veel mensen in deze wereld vanuit hun ego en zijn zij gericht op hun eigen knowledge.jpgverlangens, interesse’s, veiligheid, zekerheid en voortplanting. Het individu wat een eigen ervaring in deze wereld heeft. Het is iets wat in elk deel van de wereld wordt nagestreefd. Een aard van de mens.

In elk deel van de wereld uit men zich dan ook vaak weer net iets anders, andere gebruiken, gesproken taal, de gewoontes, de religies, culturen, familiebanden, tradities en bijvoorbeeld de verschillende machtsstructuren. Dit komt omdat iedereen met andere overtuigingen opgegroeid is en andere leefregels heeft meegekregen. Het zorgt dan ook vaak voor een splitsing tussen mensen, het zij en wij gevoel, de dualiteit en daarmee de aantrekking  naar een bepaalde groep.

De wortels hiervan liggen in de opvoedende fase, waar de mens overgeleverd is aan zijn/haar opvoeders, die door middel van levenslessen, straffen en belonen, een mens vormen tot het hopelijk geliefde model.

In de kindertijd pikt een kind enorm veel informatie op (als een spons). Dit moet ook wel, want een geboren mens moet binnen een korte tijd klaar zijn om zelf de wereld in te gaan en zichzelf staande te houden. De eerste jaren zijn dan ook een cruciale fase, die een hele sterke afdruk achterlaat bij de toekomstige volwassen mens. De opvoedende tijd is ook een sterk afhankelijke fase. Waar de thuisbasis 1 van de belangrijkste plekken is, waar een beginnend mens zijn identiteit opbouwt. Een kind is namelijk afhankelijk van de input die hij/zij krijgt van de omgeving en is daardoor feitelijk overgeleverd aan de leerwijzes die het in het gebied meekrijgt. Hiermee worden de lijnen gespannen tussen het relatieve goed en fout. Dit zie je dan ook terug in de vele culturen, tradities, religies en overheden.

Het is relatief omdat regels en wetten vanuit vaak ontwikkelingen in een bepaald gebied ontstaan. Zie de verschillende vormen van autoriteiten en hun eigen leefregels. Zij hebben een geloof en enig vorm van weten, die voortgezet moet worden in de nieuwe geborene en hechten dan ook sterk waarde aan het feit dat dit nageleefd en doorgegeven wordt.

Instandhouding door overtuigingen, geloven, wetten en autoriteiten:

De afgebakende identiteit die ik hierboven beschrijf, wordt als volwassene in hoge mate in stand gehouden. Je zoekt mensen die hetzelfde denken, de familie blijft ik hoge mate vaak hetzelfde, vriendschappen ontstaan vaak tussen gelijkgestemden, religieuze invloed.

Met als gevolg dat veel personen in de wereld leven als een identiteit die vooraf is vastgesteld. Deels afgesloten van zichzelf. Ook wel de aangeleerde identiteit genoemd. Rollen komen dan ook in allerlei verschillende vormen. Zo kan iemand zeggen dat hij Moslim is, Christen, Jood of bijvoorbeeld een conservatieve of liberalist. Er zijn natuurlijk heel veel verschillende voorbeelden te geven. Het is alleen voor nu van belang om de optie open te houden dat identiteit voor een groot deel aangeleerd is en dat identiteit ook relatief van aard . 2096d55b61599d247ed4ef519405beab.jpg

Onze rol en daarmee invloed op ons en de wereld om ons heen

De rol die we in deze wereld spelen laat zien in welke fase we als mens zitten. Van belang is dan ook om te kijken welke rol je aanneemt en waarom. Wat daarvan positief is voor de wereld om je heen en wat mogelijk schadelijk. Iedereen weet diep van binnen wat dat is. Dat is dan ook de reden dat ik dit boek en dit hoofdstuk schrijf. Te vaak wordt een rol aangenomen uit gewoonte, drang en herkenbaarheid, maar niet uit eigen keuze of logica. De zoektocht naar wie je echt bent heeft positieve invloed op jezelf en de wereld om je heen.

Met dit hoofdstuk en de opvolgende wil ik de nieuwsgierigheid bij je proberen verder te ontwaken.

Voordat het hoofdstuk verder gaat, wil ik kort aandacht besteden aan een boek wat mij nieuwe inzichten heeft gegeven in de machten die op de achtergrond van onze samenleving spelen. Dit doe ik omdat het bij mij nog meer kracht heeft gegeven om naast mijn dagelijkse werk onderzoek te doen naar de wereld om me heen. Wat het alleen maar eerlijker en interessanter heeft gemaakt.

 

The Economic Hitman en het individu:

Ik wil de inleiding van het hoofdstuk eindigen met een voorbeeld van de 3 hoofdrollen die de mens speelt in deze wereld en die ik in de volgende paragrafen verder zal uitdiepen.

De 3 hoofdrollen die John Perkins ervaren dan wel doorlopen heeft in zijn leven.

Het gaat over de The Economic Hitman, John Perkins. Het boek wat hij schreef, gaat over hemzelf. Kortgezegd was hij een man die aangesteld werd in deels bouwbedrijven die voor de Amerikaanse Overheid werkten. Als medewerker was het zijn taak om naar vooral Zuid-Amerikaanse landen te gaan om daar leningen te verkopen aan buitenlandse leiders. Met deze leningen werden automatisch infrastructuur projecten opgezet. Deze infrastructuur projecten, waarbij je kan denken aan het bouwen van wegens, bruggen, krachtcentrales, en ga zo maar door, werden uitgevoerd door Amerikaanse bedrijven. Aan de ene kant klinkt het mooi dat de Amerikaanse overheid via bedrijven de infrastructuur wil verbeteren binnen andere landen. Alleen was dit niet het doel. Het was juist het middel waardoor de Amerikanen meer macht kregen over de betreffende landen. Het geld wat uitgeleend was kwam direct weer terug bij de Amerikanen, door de geleverde infrastructuur. Tegelijkertijd moesten de landen de lening met rente terugbetalen. Wat heel moeilijk was. Ze leenden niet voor niets het geld, waardoor de landen en leiders met enorme schuldenlasten kwamen te zitten. Dit gaf veel macht aan Amerika. Zij konden op deze manier de gedupeerde landen en hun leiders manipuleren en sturen richting Amerikaans beleid. Op die manier kon Amerika via het bedrijfsleven invloed uitoefenen op landen. John Perkins was een economist, ook wel verkoper van deze leningen aan landen. Hij volgde orders op van zijn baas en op die manier zorgde hij ervoor dat gekozen landen nog meer afhankelijk werden van zijn uiteindelijke werkgever, de Amerikaanse overheid.  Het onderdeel wat John Perkins deed, was optie 1.

Wat gebeurde er als deze tactiek niet lukte? 

Lukte het niet? dan werd optie 2 ingezet,. Wat inhield dat de leider lichamelijk bedreigd werd of daadwerkelijk vermoord. Als dat niet lukte werd Fase 3 ingezet: Het zorgen voor een coupe, burgeroorlog of in het uiterlijke geval daadwerkelijke oorlog met het land. Het was en is een pure vorm van imperialisme. De mensen die voor de laatste 2 fases werden ingezet, waren meedogenloos en werden ook wel de Jackalls genoemd. Dominantie ten top. Dit laatste probeerde John te voorkomen. Toch is dat niet altijd gelukt. Een politiek leider, Omar Torrijos is bijvoorbeeld omgekomen onder verdachte omstandigheden, nadat hij niet akkoord ging met de eisen die Amerika had gesteld en zijn volks onafhankelijkheid voorop stelde.

Hoe kan iemand dit doen?

Dit werk kun je niet zomaar verrichten, hiervoor heb je een bepaalde psychologische toestand nodig. John Perkins was een man die veel kwaliteiten had (waaronder economist), tegelijkertijd, uit eigen woorden, erg onzeker was en op zoek naar een leven met erkenning en status. De Amerikaanse overheid (NSA) heeft in het begin van zijn carriere via gedane psychologische testen inzicht gekregen in zijn sterke en zwakke kanten. Naar aanleiding hiervan, zagen ze in hem de ideale kandidaat om het werk als economic hitman te verrichten. Zij maakten gebruik van zijn zwaktes (verlangens), om hem voor hun te laten werken en het vuile werk te laten doen. Van moraliteit was hiervan geen sprake meer. De rol van onderdanige en controlfreak wordt hier duidelijk. De onderdanige die orders opvolgt en doet wat een ander wil ten koste een groep mensen en de controlfreak die iets voor ogen heeft en een ander aanstuurt om dit voor hem of haar uit te voeren. Met in dit geval verstrekkende gevolgen en als uiteindelijk doel natuurlijk totale controle over zijn of haar omgeving.  Een verhouding tussen twee hoofdrolspelers die economieën kapot hebben gemaakt en voor de dood van meerdere wereldleiders heeft gezorgd.

Verloop van leven en transformatie:

Pas in de loop van zijn carrière liep hij tegen zijn eigen morele kompas aan. Dit kwam omdat mede door zijn onderhandelingen en rol, regenwouden werden vernietigd en omdat buiten hem om presidenten werden vermoord, omdat hij niet tot een deal kwam met hen. Na verloop van tijd kon hij na opstapeling van incidenten zijn werk niet meer aan en is hij uiteindelijk gestopt. Met een zogenaamde blik in de spiegel heeft hij daarna gekozen om de wereld een kijk te geven in de wereld van hemzelf, de Wereldbank, IMF en Amerikaans bedrijven, die als machtsonderdelen van de Amerikaanse Overheid worden gebruikt. Met als gevolg het boek wat hij geschreven heeft. Hij ontwikkelde zich van een onderdanige tot een vrijheidsstrijder. Van fout naar goed informeerd hij nu de wereld om hem heen, zodat deze mooier wordt. Hieronder een interview over zijn leven. 

Waarom dit voorbeeld:

De reden van bovenstaand voorbeeld, is het inzicht geven van verandering en de morele kompas die we hebben. John Perkins is misleid door zijn eigen identiteit en een machtige overheidsinstelling, om immoreel werk te verrichten. Dit lukte hun door ten eerste niet de werkelijke agenda met John te delen en tegelijkertijd in te spelen op zijn sterke egoïstische verlangens tot status, liefde, sex en aandacht.

Na het jaren spelen van deze Ecnomic Hitman, wordt hij te erg geconfronteerd met het slechte wat hij uithaalt met de wereld. Hij kiest ervoor om op te staan, omdat hij niet meer zijn rol kan spelen. Het goede in hem neemt het over en overwint de onzekerheid en de drang tot afleidingen. Hij neemt uiteindelijk een dappere stap en gaat over in een andere rol. Die van informant voor de mensheid. Hij deelt zijn kennis en laat zien wat zijn oud-werkgever daadwerkelijk voor ogen heeft en doet. Dit is wederom een nieuwe rol. Een rol die streeft het juiste te doen, inplaats van het onjuiste, het egoïstische. Hij nam zijn verantwoordelijkheid. De oude identiteit werd getransformeerd.

Bovenstaand voorbeeld geeft volgens mij een goed voorbeeld van iemand die eerst een slechte rol aanneemt, gebaseerd op een gebroken ego en daarna overstapt naar het juiste. Zijn betere ik. De wereld is dan ook continue aan het ontwikkelen. Oorzaken op gevolgen. Rollen veranderen, identiteiten of dogma’s kunnen worden aangepast en niemand is dan ook veroordeeld tot het leven wat hij of zij nu leidt.

Intro naar de volgende paragraaf:

De rollen die ik in de volgende paragraaf behandel, zijn die van 3 uitersten in deze wereld. De positie van een persoon in dit raamwerk, is continue aan verandering onderhevig door innerlijke of externe groei (omgeving). Het zijn dan ook de contouren en niet de vaste belijningen. Het belang van de 3 hoofdrollen is het inzicht geven in de eigenschappen en de positie van jezelf in de wereld. Daarbij zal duidelijk worden welke rol vrijheid biedt en welke gebaseerd is op controle of onderdanigheid. Ik zal dan ook beginnen met de 2 rollen gebaseerd op angst en daarna eindigen met vrijheid van het individu. De rollen die ik beschrijf, zijn gebaseerd op informatiebronnen, die te vinden zijn op de site en uit eigen inbreng en kijk op de wereld. Je zal deze rollen terugzien in alle informatie die er in het boek te vinden is.

Principe 2: Reflectie: zo binnen, zo buiten. Zo in het klein, zo in het groot.