3.4. het Waarderingselement

“Uit kennis ontstaat vrijheid.”

Het waarderingselement beschreven:

Zoals ik in de vorige 2 paragrafen beschreven heb, vinden alle uitingen in de wereld hun oorsprong in dezelfde kern. Dat maakt de uitingen ondanks hun verschillen in details, in hun essentie gelijk. Toch worden er in de wereld waarin wij leven bepaalde uitingen wel en andere niet geaccepteerd en heeft de ene uiting meer aanzien dan de ander.

Dit heeft te maken met het menselijk gekozen waarderingselement en de gekozen statussymbolen van een groep. Die een bepaalde uiting bijvoorbeeld goed- of afkeuren. Dit element is een menselijke creatie. Het is een element die bepaald of een bepaalde uiting acceptabel is of niet. Dat zegt dus niet of de uiting op zichzelf juist of onjuist is, of beter dan het ander, maar het bepaald of de uiting door de groep of persoon word(en) geaccepteerd. Dit kan een bepaalde culturele uiting zijn, bepaalde normen en waarden, wetten, tradities, schoonheidseisen, dominante beroepen, mode, sport, dieren, voedsel, ras, religie en ga zo maar door.

Het waarderingselement is een belangrijke factor in sociale groepen. Tegelijkertijd ontstaat daar automatisch de vorming van deels tot gehele dualiteit uit.

Waarom is het waarderingselement relatief en een menselijk gecreëerde illusie en waarom is schadelijk voor het samenbrengen van de mensheid als 1 gezamenlijke kracht?

Waarom relativiteit:

De voorkeuren van het waarderingselement zijn continue onderhevig aan verandering. Het ene moment wordt iets op handen gedragen, het andere moment wordt het minder interessant of juist afgewezen. Het komt ook voor dat het oude eerder minder interessant werd en na een periode weer in status stijgt. Old becomes new. Het is een continue proces waarin de groep/autoriteit/individu een bepaalde uiting beoordeeld en daaruit iets goed of afkeurt. Daarbij heeft de groep vaak meer invloed dan het individu. De laatst genoemde wordt vaak meegenomen op de golf van externe waarderingen en voorkeuren en daardoor automatisch beïnvloed en meegenomen in wat leuk is en wat niet, wat aantrekkelijk is en wat niet. Statussymbolen en autoriteiten hebben hier grote invloed. Ik zal de kracht van reclame, statussymbolen en autoriteiten uitgebreider gaan beschrijven in hoofdstuk 5, waar de nadruk wordt gelegd op de kracht van manipulatie en geloof in een autoritair persoon of organisatie.

“Bij relativiteit is de wet van polariteit van toepassing. Op de balans van bijvoorbeeld modieus, ouderwets, goed, fout, aantrekkelijk, afzichtelijk, waarheid en illusie, is het continue van toepassing. Alles balanceert binnen het maximale tot het minimale in een bepaalde categorie en is continue aan het verschuiven van positief naar negatief en andersom.

De balans van polariteit (hoofdstuk 4), die door de menselijke perceptie gebruikt wordt om iets positief of negatief te beoordelen.”

Voorbeelden hiervan worden verderop gegeven. 

Meerdere vormen van veranderingen op de schaal van polariteit: 

Er zijn meerdere manieren waardoor het waarderingselement verandert. Persoonlijke voorkeur, het is nieuw of het nieuwe is er vanaf, culturen die met elkaar gaan mengen door bijvoorbeeld reizen of immigratie, financiële middelen die hoger worden of dalen, technologische veranderingen, de drang tot status of niet, spirituele ervaringen, depressies, onzekerheid of groeiende zekerheid, de opvoeding per woongebied, autoriteiten die een verbod opheffen om om te zetten in een recht of andersom, de veranderdende natuur, veranderende levensomstandigheden, voedseloverschot of juist schaarste, media-aandacht, een bekendheid die iets aanprijst of juist iets afwijst, de manier van lesgeven per klas, Leefwijzes van je ouders en van je schoonouders, hang naar invulling van een voldaan leven, een kritisch moment in iemands leven, het ontvangen van nieuwe kennis, een spiritueel moment, liefde. Dit zijn een paar van de mogelijkheden waardoor een waardering van iets in het leven verandert en het de relativiteit aantoont.

Het waarderingselement uit zich hierbij in vele uiterste vormen. Zoals acceptatie, afwijzing, aanbidding, verafgoding, afschuw, dualiteit, waardering, volledige identificatie, onderdanigheid, slaafsheid, kopie-gedrag, verachting, afwijzing van iets, omarming van iets anders, conformisme, zelfs agressie, ridiculisatie en ga zo maar door. Dit allemaal ondanks dat het in essentie een relatief element in deze wereld is.

Het zijn namelijk waarderingen over verschillende uitingen die vanuit dezelfde basis komen. Het maakt de ene uiting mooi en de ander lelijk. Het maakt het 1 interessant en het ander saai. Het maakt het 1 tot cultuurgoed nummer 1 en het ander als een bijkomstigheid of zondebok. Het maakt van de 1 een vriend, van de ander een vijand, het staat in het ene land als misdaad geregistreerd en in het ander als recht. Dit allemaal terwijl het allen in essentie dezelfde basis heeft. Goed en fout zijn in essentie niet te bepalen naar aanleiding van relatieve menselijke wetten. Een goed en fout heeft een vaste grond en basis. Volle geloof in relative elementen is de omgekeerde wereld en zorgt voor afgescheiden zijn. Geloven en opgaan in het valse waarderingselement en identificatie daarmee is schadelijk voor de persoon zelf en anderen. Want het wijst in essentie het 1 af en omarmt het ander. Dualiteit, het maakt van het één, twee. Het maakt van iets wat feitelijk niet te scheiden is twee. Het geeft iets andere waardes dan het andere. Dat is iets anders dan unieke eigenschappen hebben.

Een unieke uiting is geweldig, want het is een nieuwe uiting van dezelfde bron. Maar het wordt nooit beter dan het ander. Het is anders, maar niet beter. Alles heeft zijn doel, het ene past beter bij dat doel dan het ander.  

Voorbeelden van het waarderingselement: 

In de vorige paragraaf heb ik beschreven wat voor verschillende uitingen er zijn en het feit dat ze uit dezelfde bron voortkomen. Toch is de kijk op iets of waardering op wat mooi en lelijk is per groep of persoon verschillend. Elke cultuur, elk land, elk individu heeft zijn eigen kijk op perfectie, heeft andere rituelen, zijn eigen helden, zijn eigen sport-, muziekvoorkeuren, heeft zijn eigen geloof  en ga zo maar door. Met een aantal voorbeelden in verschillende vertakkingen zal ik dit aantonen en beschrijven.

Voorbeeld ras:

Het verschil tussen rassen heeft zijn origine in het waarderingselement. Elke ras worden bepaalde eigenschappen toegediend. Dit is goed terug te zien in de slaventijd waar donkere mensen uit Afrika werden gezien als een lager ras, de Jodenvervolging waar joden werden behandeld als een onmenselijk ras, de koerden die door Turkije zo hardnekkig worden onderdrukt en gezien worden als een mindere ras, witte supramisten die het witte volk boven andere rassen waaronder de joden zien, de slavendrijving door Qatarese autoriteiten van Indiase, Nepalese en Bangladese werkers bij het bouwen van stadions om het volksfeest WK 2022 te vieren. Allemaal voorbeelden van groepen mensen die uit andere gebieden van de wereld komen en toch anders behandeld worden dan gelijkgestemden.

Voorbeeld inzicht huidskleur:

Dit voorbeeld is een vervolg op bovenstaand stuk. Binnen groepen komt het voor dat de ene huidskleur als hoger of lager wordt gezien. Dit is perceptie die ontstaat uit het waarderingselement. Onderdelen van een bepaalde groep wordt gebruikt om iets Voorkeur heeft niets te maken met huidskleur, het is een illusie. Huidskleur heeft als enige betekenis, bescherming tegen de zon. Huidskleur is gebaseerd op de mate van pigment in de huid. Hoe dichter je bij de evenaar komt en hoe sterker de zon is, hoe donkerder, dan wel bruiner de mensen zijn. Hoe verder je van de evenaar afwoont hoe lichter je bent. Toch wordt huidskleur gebruikt om dualiteit tussen “groepen” mensen te creëren. Het is een illusie, die kracht gegeven wordt zowel door de veroordelende partij als het slachtoffer. Door kracht te geven aan iets wat een natuurlijk fenomeen is, is vaak schadelijk voor beide partijen. Ondanks dat, worden vele mensen meegetrokken in het waarderingselement en blijven mensen in hun beperkte rol spelen, waardoor vrijheid van beide partijen wordt ingeperkt.

Mensen die zich identificeren met een huidskleur houden vast aan een groep die niet bestaat. Wit is niet beter dan zwart en zwart is niet beter dan wit. Maar geloof creëert een illusionaire wereld van afgescheiden zijn.

“Het is wat met onze tijd doen in deze wereld wat ons goed of slecht maakt. In essentie zijn we allemaal gelijk. Wie anders beweert leeft in een illusie.”

Voorbeeld schoonheidsidealen.

De constante aanpassing van mode en de kijk op het schoonheidsideaal is een 2e voorbeeld. Het schoonheidsideaal is continue in verandering en brengt de mens op een continue reis naar de meest perfecte en aantrekkelijkste vorm.

Wat is perfect en knap? Het lijkt een zoektocht met geen eind. Wat in de ene cultuur gezien wordt als schoonheid, wordt in de ander juist als het tegenovergestelde gezien.

In China was en is het een trend om zo wit mogelijk te blijven, want bruin zijn zou staan voor armoede. Er zijn dus Chinese vrouwen die daarom maatregelen nemen door een  vorm van Burkini of facekini te dragen naar het strand, waar zelfs het gezicht op de oog en mondgaten na is afgedekt.

De Nederlandse massa wil graag een (licht) bruine tint, wat door hen als mooier of als statusmodel wordt gezien. Mensen laten zich zelfs bruinen onder een zonnebank of laten zich bruinspuiten in een speciale cabine om de gewilde tint te krijgen.

In Nederland wordt ook vaak een man die afgetraind is gezien als aantrekkelijk. In Azie wordt vaak een blanke man die gezetter is gezien als statusmodel en aantrekkelijk. “Hij heeft geld en een biedt een goede toekomst”

Daarentegen kun je in bepaalde delen van Afrika komen, waar als schoonheidsideaal een bord in de lip of meerdere ringen om iemands nek wordt nagestreefd. Waar de stam een belangrijke invloed heeft op het schoonheidsideaal van groepsgenoten.

Weer in ander deel van de wereld gaan vrouwen zover om aantrekkelijk gevonden te worden, dat ze hun knieën laten breken, waardoor hun been per elke breuk een stuk verlengt wordt door nieuwe bot-opbouw. Hierdoor worden ze langer, wat belangrijk is voor status.

Overal in de wereld worden zoveel verschillende vormen van status en schoonheid nagestreefd. Elk met hun eigen zoek naar zekerheid en acceptatie van zichzelf, een ander of aan de eisen van de groep.

Het is de continue race voor acceptatie, zekerheid, overlevings- en voortplantingsdrang en een verlangen om hoog in de rangorde van de groep te komen. Ook wel de dierlijke driften en onderdanigheid aan een autoriteit. Wat vaak niet een eigen keuze is, maar onbewust opgelegd door je aangeleerde identiteit, de autoriteiten en de nabije omgeving van de persoon in kwestie.

Allemaal voorbeelden van verschillende uitingen, die de persoon in kwestie, door het waarderingselement, in een bepaald hokje laat plaatsen.

Kracht van het waarderingselement door modellen en beroemdheden:

Een mooi voorbeeld van mensen die anderen onbewust en bewust iets opleggen zijn de modellen en beroemdheden die percepties van hun bazen overbrengen op de mensheid. Zij worden aanbeden, als een voorbeeld gezien en gekopieerd. Zij zijn het ideaal beeld voor mensen die ze aanbidden en ze als een statusvoorbeeld zien. “Hoe hij of zij eruit ziet wil ik ook”, “wat hij of zij draagt of gebruikt wil ik ook of moet ik ook hebben”, “ik wil net zo bekend worden en aanbeden worden als hen door miljoenen en miljoenen fans.” Allemaal door het waarderingselement en de initiatie van de modellen en beroemdheden. Zij zijn het uithangbord van de de agenda die de modelagentschappen, de platenlabels, bedrijven als filmregisseurs hebben en de agenda’s daarboven. Zij weten precies hoe ze mensen moeten inzetten voor hun agenda om groepen mensen te manipuleren in een bepaalde richting. Iets wat gebeurd via beroemdheden, modellen, maar bijvoorbeeld ook via religieuze figuren, politicussein, familieleden.

Iemand die precies weet hoe modellen en statusmodellen ingezet worden om de massa te beïnvloeden is Edward Bernays. De man die het boek Propaganda geschreven heeft. Een boek over de kracht van propaganda en de manier waarop het gebruikt kan worden om grote groepen te beïnvloeden. Alleen al door het goed of afkeuren of aanprijzen van mode, een product of bepaald gedrag, kunnen zij miljoenen mensen sturen in een bepaalde richting.

 

b.jpg

Andere elementen van het waarderingselement:

Naast de voorbeelden van ras, huidskleur en het schoonheidsideaal, wordt het waarderingselement ook toegepast op andere wereldse elementen zoals religie, geld, medische toestanden, geslacht, muziek, cultuur, rituelen, beroepen, opleidingen, gedragingen, vormen van verslavingen, gezinnen, wetenschap, politieke voorkeuren. De lijst is oneindig. Want uitingen worden continue geherwaardeerd.

Mede het eerder Beschreven boek Propaganda van Edward Bernays is van belang om deze materie verder te begrijpen en te snappen hoe beïnvloeding van individuen en groepen wordt bereikt op grote schaal en het waarderingselement wordt toegepast. Wat hij beschrijft is niet alleen toepasbaar in reclame, maar werkt precies hetzelfde op elk vlak in de wereld.

Het laat zien hoe de massa beïnvloed kan worden en hoe verschillende tactieken kunnen worden toegepast om mensen in een bepaalde richting te sturen. Dit komt omdat het grootste deel van de mens niet de kennis tot zich neemt en bewust is van zijn haar eigen kern en van de mate van beïnvloeding via machtsinstituten. Waardoor het waarderingselement hoogtij blijft vieren. Cognitieve dissonantie is hier van groot belang. Autoriteiten in de vorm van kerk, moskee, overheid, politiek, cultuur, traditie, familie maken hier dan wel doelbewust als niet bewust gebruik van.

“Waardering is alleen wat waard voor jezelf. Wat een ander vindt is van belang, maar moet niet bepalen wat iemand moet doen, voelen of zien. Jij en ik hebben de kennis en connectie altijd al in ons. We moeten ons alleen wat meer inwaards richten naar onszelf, in plaats van de buitenwereld te laten bepalen wat waar is en wat niet. Jij en ik hebben die kracht altijd in ons”

Conclusie:

Niets wat in deze wereld gewaardeerd wordt naar menselijk inzicht is vaststaand. Zelfs wat een persoon nu van iets vindt, kan een ander moment juist geheel het tegenovergestelde zijn. Het waarderingselement laat daarom zien dat deze een deel is van de menselijk illusie en dat zij personen continue van hun daadwerkelijke identiteit afhoudt. Het geeft waarde aan iets wat in essentie niet meer waarde heeft. Het is gelijk aan.

Het waarderingselement, is bij identificatie ermee, een misleider van de menselijke psyche en zorgt ervoor dat mensen van zichzelf afgesloten blijven.

Open-minded zijn, kritisch, creatief en het doorzien van de relatieve factor is een gezonde state of mind. Deze creëert een meer gebalanceerd persoon, die kan genieten van het menselijk leven en tegelijkertijd kritisch en zo objectief mogelijk kan kijken naar de invloedsferen van de huidige autoriteiten in hun vele vormen. Het maakt niet uit of het familie, cultuur, traditie, overheid, dictator, koning, statusmodellen zijn die regels stellen of waardering opleggen of uiten. Hun uitingen hebben net zoveel waarde als de uitspraak en kijk op de wereld van ieder mens. Zelf onderzoek, informatie opdoen en het begrijpen en doorzien van de kern wat ons verbindt is het meest geweldige wat je kan doen. Het brengt je dichter bij jezelf en daarmee automatisch dichter bij anderen. Er zijn heel veel uitingen en zolang ze anderen niet schaden is het interessant om uit te zoeken.

De basis is de plek waaruit observatie van de wereld makkelijker wordt. Omdat de basis in veel grote mate voorkomt dan de verschillen. Waarde geven aan het verschil is meegaan met het aparte kleine deel. Het is de meest onlogische keuze. Het 1 complementeert het ander, niet andersom. Het 1 heeft het ander nodig. Het 1 is overeenkomstig, niet afgescheiden.

Onthoudt: Een basis is de kern waaruit iets voorkomt, welke uiting je ook ziet. Elke uiting in deze wereld komt uit hetzelfde voort, maar heeft een iets andere vorm en iets andere eigenschappen.

Kijk naar een bepaalde objecten om je heen en bedenk eens uit welke elementen deze bestaan, tot welke groep het object behoort en welke basis deze groep heeft. Kennis van de trivium legt dit proces verder uit. Alles is met elkaar verbonden via de boom van het leven. Alle waarde wat we ergens aan hechten is een illusie, de waarde was er altijd al. Alles om je heen bestaat uit mogelijkheid en expressies. Abnormale waarderingen voor het 1 maken de wereld beperkt. De wereld is alle mogelijkheid verstopt in verschillende jassen. Een doel, focus en een sterke wil zijn de elementen die je helpen een nieuwe ervaring aan te gaan, met al het vallen en opstaan wat erbij gepaard gaat. Want zonder vallen en opstaan zul je nooit het volle kunnen ervaren van wat je voor ogen hebt.

Nu op naar hoofdstuk 4. De vaststaande principes. Een basis die zoveel duidelijk maakt over de wereld waarin jij en ik leven. 1 waarop alles gebaseerd is. Want de wereld is gebaseerd op patronen, op vaststaande principes, die aantonen dat toeval niet bestaat. De overeenkomsten die alles in het groot en het klein heeft zijn te legio dat we niet kunnen praten over toeval, het is bewust.

Geloof in het waarderingselement resulteert in oordelen over iemand die anders is. Het 1 is geaccepteerd, het ander afgewezen. De wereld van overeenkomsten wordt omgezet in een wereld van afscheiden, onzekerheid, angst en illusie. We zijn allemaal gelijk, maar tegelijkertijd geboren in andere gebieden en omgevingen.

“Wij zijn bewuste creerders van ons leven of we het nou willen of niet. De consequenties ” volgen altijd op de keuze die we maken, onderdanig zijn, controle willen hebben, of in vrijheid leven en te kiezen wat we willen. Het 1 is goed voor onszelf en onze medemens, het creëert gelijkheid en gemeenschappelijkheid, de waarheid. Het ander is niet goed voor onszelf en voor anderen, we sluiten ons af van een deel van onszelf, wat dualiteit creëert en angst voor het onbekende, de illusionaire “andere”.

“Begrijp de basis en leer te kijken door de sluier van afgescheiden zijn”