4.11.1 Plasticiteit

Er werd mensen in het verleden vaak geleerd dat de mens vaststaand was. Dat genen onze wegen al bepaald hadden en dat we zouden worden waarvoor we van te voren voor gemaakt waren. Dat onze route al was uitgestippeld en we behoorden tot een bepaalde klasse. Met als gevolg dat we in de voetsporen van de vorige generatie blijven lopen, dat we tot dezelfde (religieuze) groep blijven behoren, tradities naleven, eenzelfde beroep als de ouders uitvoeren, met een persoon trouwen van het andere geslacht, dat we in onze twintiger jaren een gezin stichten en de tradities en cultuur overbrengen aan de volgende generatie. Om zo het bekende, het aangeleerde, het veilige in stand te houden.

Dit zijn uitingen van de omgeving die ons vertellen dat de wereld waarin wij leven eigenlijk niet veranderlijk is, dat alles grotendeels vaststaat en je ergens toe behoort. Dat er als mens in laten we zeggen 80 jaar geleden, nog gedacht werd, dat wanneer je in een arm onderontwikkeld gezin geboren werd, je geen hoge positie behoorde te krijgen, omdat je daarvoor genetisch en financieel niet toe in staat was. Maar dat wanneer je in een rijk, ontwikkeld gezin woonde en je de goede genen of bloedlijn had, behoorde tot een hogere klasse, waardoor je automatisch belangrijke posities in de omgeving en wereld werd toegespeeld. Hierdoor bleef het verschil tussen meerdere klasses aanwezig en bleef de zogenaamde eliteklasse bestaan. Een illusionaire afscheiding van het geheel.

Mensen werd daarmee geleerd dat ze een bepaalde bestemming hadden. Dat zij vaak een kant op moesten gaan die hun ouders ook hadden belopen, omdat dat zo hoorde en in de genen zat. Je kan het vergelijken met het het huidige kasten systeem in india. Waar een groot deel van je toekomst al bepaald is en een partner mix tussen de 2 klasses uit den boze is. Niet omdat dit op een juist fundament is gebaseerd, maar eerder uit gehoorzaamheid aan tradities en culturele regels, die zorgen voor afscheiding tussen groepen. Gehoorzaamheid die zowel een onderdanige als onderdrukkende groep creëert. Beide groepen houden elkaar in stand doordat ze de regels naleven en daarmee dan ook de mensen straffen die niet voldoen aan de eisen van de groep. Allemaal gebaseerd op blinde gehoorzaamheid en angst.

Vervolg:

Het opgedeelde systeem van zogenoemde bloedlijnen zorgde ervoor dat de rijken hun positie voor tijden behouden en de armen en middenstanders tegelijkertijd zich tot hun lagere positie veroordeelden. Het argument van genetische aanleg was een argument wat gewicht legde op behoud van dit onderdrukkende en autoritaire systeem.  De onderzoeken en hypotheses die anders naar dit onderwerp keken, werden vergald en met argusogen aangekeken. Het was een aanval op een door de elite gewenst systeem en deze werd niet zomaar door de beleidsbepalers toegelaten. Gelukkig zijn er mensen geweest die opgestaan zijn tegen het systeem en die het via druk en opstand verder ontwikkeld hebben tot een steeds vrijere omgeving. Wat een aantal mensen in ieder geval bewust of via het onderbuik gevoel wisten, was dat onze posities in deze wereld niet juist verdeeld waren en gebaseerd op voortrekkerij, familiebanden, kennis voorsprong, onderdrukking van anderen en behoud van kennis binnen bepaalde kringen. Met als negatief gevolg dat er machtsverschil ontstond tussen de ontwikkelden en de niet ontwikkelden. Het niveauverschil werd kunstmatig gecreëerd.

Op den duur is de onderliggende groep opgestaan voor vrijheid en gelijkheid. Met als gevolg opstand, revoluties, opheffing of ontmanteling van koninkrijken, ontstaan van meer democratie, groei welvaartsstaat en meer vrijheden, die mede ontstonden door de industriele revolutie, groei van kennis in wetenschap in psychologie en sociale wetenschappen.

Plasiticiteit

Het heeft ons geleerd dat genen een deel zijn van onze identiteit, maar dat omgevingsfactoren, aanwezige kennis, onze keuzes, de invloed van externe autoriteiten en onze eigen wil en focus een belangrijkere factor zijn om ons te maken tot wie we zijn. Continue zijn we aan verandering onderhevig en bepalen wijzelf of laten we voor ons bepalen wie we zijn, wat we doen en wat onze afdruk in het leven is.

Wetenschap en psychologie leggen dan ook steeds meer de waarheid bloot van plasticiteit en de continue ontwikkeling van ons brein en daarmee onze perceptie op onszelf en de wereld. Van kind tot volwassene, het is een continuerend proces. De mogelijkheid om te leren en te ontwikkelen gaat door tot op latere leeftijd.

Allemaal waarheden die ontstaan zijn nadat mensen uit durfden te komen voor wat ze daadwerkelijk ervaarden en voelden en daarvoor op te staan. Want ontwikkelingen op vele gebieden hebben ons als mens laten zien dat de wereld meer maakbaar is dan we van te voren hadden gedacht. Dat de afscheiding die we zien tussen huidskleur, ras, sociale klasse, geslacht, mentaal is.

Eerdere gedachtes over verschillen waren grotendeels bepaald op conservatieve en vastgeroeste gedachtegangen die de vrijheid en de kracht van groepen beperkte, zowel aan beide kanten. Inplaats van dat men elkaars krachten gebruikte om te complementeren, gebruikte men de verschillen als een middel om het ene de stempel goed en het ander slecht te geven of het één hoger en het ander lager of het één gelovig en voorbestemd en het ander öngelovig en afvallig. Allemaal illusionaire bewoordingen over een individu als groep, die een onderdrukkende wereld in stand hielden voor de mensen die geloofden dat ze de hogere of  de lagere klasse waren. Gelukkig zijn er mensen binnen de groepen geweest en buiten de groepen, die opgestaan zijn voor het gelijke recht. Het resulteerde in de langzame gewaarwording van plasticiteit, iets wat in gedetailleerde mate wordt beschreven in hoofdstuk 2 en in de volgende paragraaf, waar epigenetica laat zien dat we elk moment aan verandering onderhevig zijn en onszelf continue updaten met de keuzes die we maken.

Verschil arm en rijk:

Een voorbeeld van een vrouw die ik 6 jaar geleden heb ontmoet. Deze vrouw kwam uit een “lagere” klasse gezin. Zij had net haar MBO gehaald en was van plan om naar het HBO te gaan. Ze wou graag meer leren en een baan als hulpverlener behalen. Haar familie was het hier niet mee eens en hield haar tegen om verder te studeren. Dit was volgens hen totaal nutteloos en ze zagen haar zelfs als een strevertje, een arrogant persoon. Waarom niet gewoon doen wat de familie doet.

Zij is ondanks de negatieve druk vanuit haar familie toch met de opleiding begonnen en heeft het 3e jaar gehaald (op eigen kosten en lange reisuren). Ondertussen voelde zij de onderdrukking en afwijzing van haar familie. Mede als gevolg daarvan kon zij het op den duur niet meer opbrengen om verder te gaan en is daardoor gestopt met de opleiding. Dit voorbeeld laat zien dat de familie invloed heel sterk kan zijn. Je zou misschien verwachten dat de ouders haar zouden steunen en trots zouden zijn, in plaats daarvan werd zij als een buitenstaander in het gezin gezien en zo behandeld.

Marokkaanse vrouw:

Vrouwen hebben enorme potentie en intelligentie. Dit hebben mede meerdere Marokkaanse vrouwen laten zien. Zij laten zien dat de soms onderdrukkende religie en mogelijk beperkende families niet sterk genoeg zijn om de vrouw in kwestie tegen te houden om op te staan voor zichzelf en wat ze wil. Rijk, arm, mannen, vrouwen, religie, ras, cultuur, land en traditie. Allemaal vormen die vaak in het verleden een schifting van groepen hebben gecreëerd. De zij en wij gedachte . Het 1 beter dan het ander. Toch heeft dit totaal geen waarheid op individueel niveau. Want iedereen heeft in essentie de potentie om te doen wat hij of zij wil. Het geloof in vormen van autoriteiten zorgt voor de illusie en de onderdrukking van kennis, personen, groepen en waarheid. Het is een geloof, net zoals elke autoriteit gebaseerd is op geloof. Zolang er genoeg mensen zijn die meegaan in de religie van verschil, dan blijft deze bestaan en blijft de schifting tussen personen en groepen. Een illusie, wordt dan een norm of overtuiging van velen, met als gevolg dat onderdrukking tegen de waarheid in door blijft gaan.

“Vaak zijn de grootste denkers, de denkers die niet binnen het keurslijf van groepen en scholen leven, maar zichzelf toelaten en buiten de box durven te denken.”

Plasticiteit:

Continue zijn we aan het veranderen. Dit heb ik ondervonden toen ik mijzelf gitaar leerde spelen op mijn 24e. Ik kreeg toendertijd een paar boeken die mijn vader vroeger gebruikte. Deze heb ik doorgewerkt door een aantal keer per week te oefenen en oefenen. Pas als ik iets kon ging ik verder. Elke week leerde ik weer meer en meer. Zo ging het weken tot maanden door. Mijn hersenen registreerden continue de nieuwe lessen, de nieuwe bewegingen en eigen testen die ik haalde. Met elke overwinning ging ik over naar het volgende. Zo kon ik in 5 a 6 maand bekende nummers in de basis spelen. Ik wist niet alleen welke akkoorden ik moest pakken, hoe mijn vingers moesten staan en op welke manier ik aan moest slaan. De toppen van m’n vingers waren ook bezig geweest om zich aan te passen aan mijn nieuwe kunst. Er waren lagen bescherming, eelt, aangebracht om mij makkelijker, minder pijnlijk en langer te laten spelen. Mijn lichaam had zich aangepast naar de nieuw gekozen situatie. 3 a 4 jaar later schreef ik mijn eigen nummers en is er een CD opgenomen met 3 pop-nummers.

Plasticiteit komt op elke leeftijd voor. Niet alleen voor kinderen, tieners en jong volwassenen, maar ook voor mensen op latere leeftijd. Jij, je hersenen en lichaam passen zich continue aan aan nieuwe situaties, omgevingen en gemaakte keuzes. Of dat nou voor nieuwe kennis, een andere sport, muziek, beroep etc is, je lichaam is ervoor gemaakt om zich aan te passen naar wat jij en ik wil. Het lichaam is het voertuig om dat te bereiken. Als je doorzet en je kijkt een maand, een jaar of soms een week terug, dan zie je dat bij doorzetten er een hele verandering heeft plaatsgevonden. Dat je geleerd hebt van ervaringen en informatie. Wat je hebt toegepast op het ene vlak, kan ook op het andere. Op het moment dat je de controle neemt en focus en wil hebt, kan in essentie alles.

Plasticiteit laat via de wetenschap zien, dat de hersenen continue aan het ontwikkelen zijn. Oude verbindingen worden in bepaalde gevallen versterkt of afgebroken en nieuwe verbindingen en informatie wordt aangemaakt. Zo gaat dat het hele leven door. Grijze massa ontwikkeld zich op de plek waar je het meest gefocust bent in het leven. Dit kan dan ook je hele leven door veranderen, in afwachting of je focus, omgeving en wil sterk verandert. Ras, geslacht, religie, cultuur hebben hier grotendeels in essentie niets mee te maken. In de huidige tijd zijn vrouwen op bepaalde exacte vakken soms al beter dan de mannen en nemen homoseksuele en lesbische personen belangrijke plekke  in, in bijvoorbeeld het bedrijfsleven. Oude waardes worden opgeheven, om de waarheid te zien. Dit heeft tijd nodig, net zoals onze hersenen niet zomaar hun blauwdruk in een oogwenk veranderen. Zo in het groot, zo in het klein. Verandering komt in stappen. Plasticiteit van de wereld is net zoals plasticiteit van onze hersenen. Het gaat door kennis, wil, een goede focus en de juiste actie. Langzamerhand gaat het een bepaalde kant op. Hoe meer acceptatie, hoe meer richting balans, vrijheid en creatie. Hoe meer afwijzing, hoe meer richting disbalans, onderdrukking en vernietiging. Voor het individu als het geheel.

Negatieve kant plasticiteit:

Het gevaar van plasticiteit is dat mensen gemodelleerd kunnen worden in een bepaalde richting die onderdrukkend is voor henzelf en anderen. Hierboven heb ik voorbeelden gegeven van afwijkende invloeden zoals aparte religies, indoctrinatie, eigen cultuur, bloedlijnen, splitsing tussen rijk en arm, verschillen tussen rassen, overheidsmacht en familietraditie. Het komt in de wereld veel voor dat deze vormen individuen accepteren of afwijzen. Je moet als ons zijn principe. Dit gebeurd in essentie al in de jonge jaren. Wat inhoudt dat er van jongs af aan heel sterk gebruik gemaakt wordt van de capaciteit tot hersenontwikkeling en plasticiteit. Modelleren. Wat iemand maar al te vaak afsplitst van zijn of haar echte ik. Want die zit in de gemeenschappelijkheid van alles.

Om zonodig onderdrukkende en afwijzende gedachtes af te leren, is niet zo gedaan. Een kind heeft in het hele begin een enorme potentie om zich te ontwikkelen. Neurologisch wordt er enorm veel informatie opgepikt en verwerkt tot een blauwdruk. Om dit wanneer nodig aan te passen, is tijd, kennis, wil, focus en juiste actie nodig. Zoals beschreven in hoofdstuk 2.

Zolang dit niet gebeurd, zullen er situaties als de 2e wereldoorlog, 1e wereldoorlog, eerwraken, mishandelingen, religieuze afhankelijkheid, externe machten aan de orde van de dag zijn. Zij zijn een product van de innerlijke blauwdruk van elk individu tezamen. Zouden we van binnen anders zijn? dan zouden we de huidige staat van de wereld niet toelaten. De plasticiteit laat dit zien, want in de afgelopen decennias is er een enorme schift gekomen in bewustwording en tegelijkertijd grotere gelijkheid van verschillende groepen. Dit is allemaal een gevolg van deze plasticiteit. Mede door het interne weten dat onderdrukkende staten van groepen en mensen niet juist is. Maar we zijn er nog langer niet. Gewaarwording van realiteit en illusie moet doorgroeien en dat gaat het in ieder geval doen als je het komende hoofdstuk gaat lezen. Hierin beschrijf ik de donkere kant van de wereld, maatschappij en persoon. Met het doel om inzichten te geven, die je wereldperceptie veranderen en jezelf, de vriend en “vijand” onderscheiden. Dan ontstaat er een eerlijker wereldbeeld van het werkelijke gevaar wat we lopen en tegelijkertijd de mogelijkheid die we hebben om de wereld niet alleen voor een klein deel van de wereld zo vrij mogelijk te maken, maar voor alle.

Je kan alles veranderen, van je haar, je kleding, je vrouw, gezin, huis etc. Maar zolang je niet mentaal verandert, verandert er voor jezelf niets en blijft het patroon, ondanks nieuwe accessoires, door en doorgaan. Alleen door inzicht, wil, actie en interne verandering, zal extern de wereld om je heen veranderen. Plasticiteit is de sleutel tot groei en verandering. Jij hebt  die sleutel altijd in handen.  

 

http://jeugdsentimenten.net/persoonlijk/opvoeding/milieuverschillen-en-klassesysteem/ ervaring vroeger

[1]         http://nl.aup.nl/wosmedia/432/vol_80_no_1_-_diploma-inflatie_en_onderwijsongelijkheid.pdf

[2]         http://www.medischdossier.org/archief/jaargang_12/nummer_2/artikel_581/dossier-erfelijkheid-epigenetica-en-dna-een-nieuw-gezondheidsparadigma.html

[3]         http://www.pextraining.com/artikelen/de-plasticiteit-van-ons-brein-1