4.11.2 Epigenetica en jij

Ben je je genen? ben je jezelf? heb je een eigen keuze? is de omgeving van invloed op je ontwikkeling? Allemaal vragen die door middel van epi-genetica beter beantwoord kunnen worden. Een belangrijk onderdeel als het aankomt op het begrijpen van jezelf en de mogelijkheden die je hebt. Het geeft een antwoord op de vraag wat jij in het klein als in het groot kan doen. Wat Darwin zijn theorie overschaduwt en laat zien dat jij en ik als personen niet vaststaan en genen niet alles bepalen. Elk moment kun je invloed uitoefenen op wie je bent, wat je doet, wat je creëert en wat je achterlaat voor de volgende generaties.

Jij bent je genen, je ouders, je omgeving en jezelf. Deze vier hebben met elkaar te maken. Genen en de gekregen DNA zijn een blauwdruk van waaruit je lichaam en de persoon zich continue uit opbouwt. Elke cel heeft zijn eigen plek, rol en doel in het lichaam om zich op de juiste manier te vormen naar aanleiding van de aanwezige blauwdruk. Dit gaat het hele leven door en is terug te zien in alles wat het lichaam voor je brengt. Daarnaast heeft de omgeving een sterke invloed op de ontwikkeling van een persoon, waardoor bepaalde aan en uit knoppen van genen en gebruik van DNA aan of uit worden gezet, waardoor gedrag, lichamelijke gezondheid, persoonlijke eigenschappen, ontwikkelde angsten en bijvoorbeeld bepaalde ziektes of problemen meer of minder aanwezig zijn. Als laatste heb jeje eigen bewustzijn, je eigen keuze die in samenhang werkt met je meegegeven lichamelijke blauwdruk en de omgevingsinvloeden. De eigen keuze waarvan jeje bewust kan worden op het moment dat je afstand neemt van je aangeleerde identiteit en aanwezig bent in het nu. Dat ben jezelf die behoort tot het grote geheel, inplaats van de afgescheiden ego. Je hebt dan ook zelf de controle over hoe jeje leven vorm geeft en hoe je ermee omgaat.

DNA:

DNA is je lichamelijke blauwdruk wat je overerft van je beide ouders. Van generatie op generatie worden bepaalde trekken, voorkeuren, lichaamsbouwen en bijvoorbeeld voorbereidingen op een toekomstige situatie doorgegeven door de vader en moeder aan het kind. Deze informatie is de blauwdruk van waaruit je geboren wordt. De genen in de vorm van DNA. Het samenvoegen van de 2 blauwdrukken van vader en moeder, Creeert jou en mij. Bij het ene kind is er iets meer genetische informatie van je vader doorgegeven en bij het andere kind iets meer informatie van de moeder. Hiervan is in verschillende mate sprake.

levens-dnaJouw DNA en daarmee je lichamelijke blauwdruk zit in je hele lichaam. Zit in elke cel, waarvan je er honderden miljarden hebt. Elke cel heeft de totale DNA afdruk van jou in zich. In essentie is elke cel van jou een kleine gehele kopie van je biologische lichaam. Dus de hele code zit in elk gedeelte van je lichaam. Toch maakt niet elke cel dezelfde transformatie door. Nee, elke cel heeft zijn eigen onderdeel in de blauwdruk, zijn eigen plek. Elke cel gebruikt een ander deel van de DNA plattegrond om zijn rol te spelen in je lichaam en het op te bouwen, zodat het zo functioneel mogelijk is. Wat inhoudt dat elke cel een eigen stuk gebruikt van het DNA om de cel te vormen naar het perfecte model. Wat uiteindelijk resulteert in jou en mij.

Hoe weten ze dit? Dit hebben ze mede aangetoond door te werken met stamcellen. Stamcellen zijn cellen die zich kunnen ontwikkelen naar verschillende celtypes. Zij zijn een goede manier om te testen of verschillende gecreëerde omstandigheden dezelfde soort cel met dezelfde DNA kunnen omvormen tot iets anders. Wat hebben ze gedaan om te testen of dezelfde blauwdruk andere ontwikkelingen doormaakt als gevolg van verschillende omstandigheden? Ze hebben 3 gelijke stamcellen met allemaal dezelfde DNA in drie verschillende pertischaaltjes gedaan. Elk petrischaaltje bevatte andere omstandigheden. In petrischaal 1 ontwikkelde de overeenkomstige cel zich tot een spiercel. In  petrischaal 2 ontwikkelde de overeenkomstige cel zicht tot een levercel en in de petrischaal ontwikkelde de overeenkomstige cel zich tot een bloedcel. Cellen met dezelfde overeenkomstige waardes waren door verschillende invloeden ontwikkeld tot een andere functie. Wat uitlegt dat elke omstandigheid ervoor zorgt dat de cel zich op een eigen en doelgerichte manier ontwikkeld.

Wij hebben honderden miljarden cellen in ons lichaam. Elke cel heeft de overeenkomstige code in zich, maar ontwikkeld zich naar de plek die het heet toegewezen gekregen naar aanleiding van de aanwezige plattegrond. Waardoor een groep cellen zich ontwikkeld tot een nier, tot een hart, tot huid, tot een zweetklier, tot bloedcellen en bloedbanen en tot hersencellen. In jouw lichaam vinden per seconde honderduizenden celvernieuwingen plaats, waar cellen continue jouw lichaam opbouwen naar aanleiding van de aanwezige blauwdruk. Een geweldig systeem wat ons leven mogelijk maakt.

DNA en de gehoorzame opbouw van cellen bepaald hoe je eruit ziet, of je een mens bent, een hond, muis, olifant of plant. Want zelfs planten hebben een DNA code. Zij hebben in essentie een overeenkomstige code als de onze die bepaald wat er ontwikkeld gaat worden en hoe elk deel in het lichaam vormgegeven gaat worden.

Zie het allemaal als het bouwen van een vliegtuig. De blauwdruk heeft zoveel verschillende onderdelen, dat elke plek en deel van het vliegtuig een eigen functie en eigenschap heeft. Het DNA is als de blauwdruk en geeft alleen de basis weer, het idee. Het uitvoeren van deze download-1blauwdruk moet nog gebeuren. Dat doet het DNA niet. Dit doen de proteïne, die voor vijftig procent deel uitmaken van een cel.

Elke cel heeft het genoemde DNA bouwplan bij zich en bepaald welk deel van de blauwdruk uitgevoerd gaat worden. Zo ontwikkeld elke cel zich op zijn eigen manier, het deelt zich op en vormt langzamerhand een product. Tijdens deze ontwikkeling zit er niet veel verschil tussen meerdere zoogdieren. Een olifant, mens of muis lijken in het hele begin allemaal op elkaar. Pas later worden er unieke kenmerken van het bouwplan uitgewerkt en komt in mijn beschreven geval de mens als eindproduct naar voren. Zo is dat precies met ieder individueel mens. Iedereen is als “eindproduct” allemaal net iets anders.  Terwijl we in de basis allemaal gelijk zijn.

Dit is belangrijk wanneer je kijkt naar de verschillen tussen mensen in de wereld. Van huidskleur, lichaamsbouw tot karaktereigenschappen. Dit is allemaal grotendeels het gevolg van eerdere generaties, die vaak onbewust bepaald hebben welke delen van het DNA belangrijk zijn en welke niet. Ook wel de afstelling genoemd. Deze afstelling is het epi-genetische deel. Het deel wat boven je genen ligt en bepaald welke genen gebruikt worden en welke niet. Welke deels tot geheel aan worden gezet en welke uit. Wat van belang is in een bepaalde situatie en wat niet. Het wordt aangepast door wat we eten, drinken, wat we inademen, wat we mentaal ervaren en beslissen. Die aan en uit knoppen bepaald wat je overal ziet in de wereld. Allerlei verschillende afstellingen, verschillende lichaamsvormen, kleuren, voorkeuren, verschillende soorten.

De aan en uitknoppen creeeren bijvoorbeeld de verschillende huidskleuren, die ontstaan door natuurlijk aanwezige omstandigheden, de manier waarop we gebouwd zijn, juist grof of tenger, groot of klein, voorkeur voor bepaald eten, drinken en de wijze waarop ons lichaam daarop reageert. Door nieuwe generaties worden de aan en uitknoppen en verschillen in DNA samengebracht en gevormd tot een kind die nieuwe kenmerken en eigenschappen heeft. Een combinatie van beide ouders die vastgelegd is in het DNA en in het gebruik van de aanwezige DNA door de aan en uitknoppen.

Een ander goed voorbeeld in genetische verschillen zijn de Tibetanen. Die een apart gen hebben, waarmee ze hoogteziekte aankunnen. Een gemiddeld mens zou last krijgen van stroperig bloed doordat het lichaam extra rode bloedcellen aanmaakt om zich aan te passen aan de zuurstofarme omgeving waarin hij of zij zich bevind, waardoor de kans op hartfalen ontstaat. De tibetanen hebben dit niet. Het gen wat ervoor zorgt dat 90% van de Tibetanen lichamelijk weten om te gaan met de Ijle lucht komt door 95 mutaties die in de afstelling van DNA heeft plaatsgevonden. Waar aan en uitknoppen anders zijn afgesteld dan bijvoorbeeld bij Europeanen. Dit is het epigentische deel wat een aanpassing heeft ondergaan. Zij zijn door hun natuur hier aan aangepast. Wetenschappers vinden daarbij grote overeenkomsten met eerdere mensensoorten op die locaties. Wat zou onderschrijven dat van aanpassing van het gen al langer sprake is.

Het Monarch effect, van generatie op generatie:

Uit onderzoek blijkt dat het effect van vorige generaties door kan werken in het heden. Dit wordt ook wel het monarcheffect genoemd. Het monarcheffect is de doorgifte van informatie via je ouders, voorouders en zelf overgrootouders aan de volgende generaties. Waarom wordt het ook wel het monarch effect genoemd? De monarchvlinder is een vlindersoort, waarvan de laatste generatie van vier migreert naar warmere gebieden in het zuiden van Amerika en Mexico. De rest blijft achter op de plek waar ze geboren zijn. De vlinders vliegen zonder hun vaders en moeders naar de plek waar de soort al jaren naartoe migreert. Hoe doen ze dit? Hoe weten ze naar welke plek ze moeten gaan, welke al generaties op generaties is bepaald? Elke vlinder die de reis maakt, krijgt informatie over de te maken tocht via overerving. Zonder hulp weten zij via genenoverdracht van hun voorouders, waar ze naartoe moeten vliegen. Het monarcheffect wat inhoudt dat er niet sprake is van “mond” op mond reclame, maar van een laten we zeggen weten. Een kennis wat in de vlinder aanwezig is. Dit trekeffect zie je in meerdere diersoorten terug waaronder vogels, de paling en zalmen.

Samenwerking tussen jou en het vaststaande DNA:

Samenwerking tussen jou en DNA werd in de jaren 50 via een hypothese vastgesteld als de mens die een gevolg is van zijn DNA. Hij kon er als persoon niets aan doen dat hij was wie hij was. Hij was zo geboren….. Ook wel het bekende slachtoffersyndroom. De hele gedachtegang was zo ingericht, dat het DNA alles aanstuurt. Dat alle signalen vanuit het DNA kwamen en de rest alleen maar een uitvoerende machine was. Het hele lichaam en de persoon was daar een gevolg van. Ziektes, karaktertrekken, aanleg voor obesitas of niet, sociale klasses alles was al voorbestemd. Deze hele hypothese over DNA wat alles aanstuurt, heeft tientallen jaren de overtuigingen en leergangen van de wetenschapshoek geleid. Tientallen jaren hebben wetenschappers een gedachtegang van een mede lid gezien als waarheid. De hypothese was niet onderzocht op waarheid, maar was alleen een idee, een gedachtegang. Dit alles heeft geleid tot een dogma in wetenschapsland. Met alle gevolgen van dien.

Dogma: Een leerstelling, die als onomstotelijk wordt beschouwd door een religie of ideologie. Deze wordt ondersteund door een fundamenteel concept om het gedachtegoed of geloof te ondersteunen, waarvan dan ook niet afgeweken mag worden. Het is geloof in een vastomlijnde afgesloten gekozen waarheid. Waar hierbij de nadruk ligt op geloof in plaats van een wetenschappelijk feit.  

Dit alles is 1 grote farce gebleken. Allemaal gebaseerd op een geloofstelling, waar lang aan vast is gehouden. Wetenschappers hebben zich blind gestaard, leraren hebben verkeerde informatie aan hun leerlingen gedeeld en mensen in het algemeen hebben een verkeerd idee over zichzelf meegekregen. Want het bleek allemaal net omgekeerd te zijn. Het waren niet de miljarden cellen in je lichaam die van het DNA een opdracht kregen. Het waren de proteïne (bouwblokken) en celmembranen die kozen welk deel van het DNA uitgevoerd moest worden om zo het lichaam op te bouwen. Het DNA bleek de blauwdruk, in plaats van degene die stuurde. De proteine opbouw bleken de bouwblokken en degene die het gebruik van bepaalde genen bijstelde. De omhulsel van de cel, het celmembraan ontving en verstuurde signalen van en naar de hersenen en andere cellen, waardoor cellen met elkaar kunnen communiceren. Het DNA blijkt zoals eerder beschreven alleen het plattegrond te zijn, waar vanuit de bouwers je lichaam opbouwen door een samenwerking van miljarden cellen, met elk hun eigen rol en functie. Jij verandert lichamelijk en mentaal wel als persoon, maar je blauwdruk niet. Het zijn de proteines en het celmembraan die invloed uitoefenen op wat wel en wat niet gebruikt wordt en nodig is in je omgeving.

Deze conclusie brengt alles in een bepaald licht, wat onderschrijft dat je aan de ene kant een fundament hebt waaruit je lichaam en levensfases vanuit wordt opgebouwd en dat aan de andere kant je ervaringen, je omgeving, je inname van energie in de vorm van  eten en drinken stap voor stap bepaald welke richting je opgaat. Wat wel en niet gebruikt wordt van je DNA en van je mogelijkheden. Dit was en is revolutionair. Het bewijst dat het slachtoffersyndroom iets is wat is aangepraat. In je leven heb je invloed en kun je aanpassingen doorvoeren als individu en als gemeenschap op elk moment. Een deel staat vast, je fundament, het ander is aan te passen naar wat jij en ik willen.

Bijstellen van cellen en het gebruik DNA:

Het bijstellen van cellen is belangrijk om op in te zoomen en kan beschreven worden door 1 cel als voorbeeld te nemen. De cel is als een radiostation en is voordat je geboren bent al afgesteld met informatie van je ouders, grootouders en overgrootouders. Jouw en mijn DNA wordt dan ook niet in zijn geheel volop gebruikt. Dit gebeurd omdat er gekozen wordt tussen bepaalde genen van je moeders en vaders DNA ../..%=100%. Genen van een blauwdruk kunnen in elke cel in meerdere of mindere mate gebruikt worden. De cel maakt een kopie van het DNA wat nodig is en gebruikt dit om zich op een bepaalde manier te vormen. Het is dan ook niet verwonderlijk dat elke cel van ons iedere seconde zo rond de 100.000 mutaties doormaakt. Elke seconde! Elke seconde worden er aanpassingen gemaakt in onze cellen en zorgen zij ervoor dat er bijvoorbeeld groei of afbraak is. Continue reageren zij op informatie van buitenaf en innerlijk, wat via het membraan aan de buitenkant van de cel communiceert met de rest van de cellen en de hersenen doorgeeft of er bepaalde aanpassingen doorgevoerd moeten worden, om jou zo goed mogelijk af te stellen op de aanwezige omstandigheden. Een geweldig en vernuftig systeem waar jij en ik gebruik van kunnen maken. Alles wat we doen of nalaten wordt gereflecteert door het lichaam wat het DNA gebruikt om ons zo goed mogelijk te manifesteren. Allemaal als gevolg van het principe van vibratie, ritme, oorzaak en gevolg, van mentalisme, correspondentie en goed en fout. Of te wel het leven. Het is de continue communicatie tussen cellen in het lichaam, die volop met elkaar samenwerken.

Bijstellen van gengebruik:

Het kan voorkomen dat cellen bepaalde genen meer of minder gaan gebruiken. Dit gebeurd tijdens het leven en 320px-Eukaryote_DNA-en.svg.pngvia informatie van vorige generaties. Het gebruiken of niet gebruiken van genen en de blauwdruk gebeurd bijvoorbeeld al door cellen in je lichaam, zoals het ontstaan van levercellen, niercellen, hersencellen, oogcellen op een bepaalde vaststaande locatie. Zij maken allemaal gebruik van een ander deel van het DNA. Zo ontstaat er niet op de plek van je lever een oog of zitten je darmen niet op de locatie van je hart en andersom. Als de cellen de blauwdruk goed naleven, zal een compleet en gezond mens of dier ontstaan. Elke afwijking van het plan, de blauwdruk, het DNA, zal zorgen voor een afwijking. Elk deel van je lichaam gebruikt een deel van de blauwdruk en voert dit continue uit door vernieuwingen. Je ziet dit ook geweldig terug in het herstellen van je lichaam nadat deze gewond of wel beschadigd is. Het lichaam weet precies wat het moet doen om weer in een oude staat te komen. Dat komt puur en alleen omdat de cellen continue communiceren met je hersenen en het DNA, zodat ze weten wat ze uit moeten voeren. De mate dat dit gebeurd wordt bepaald door de afstelling. Het toelaten of afwijzen van bepaalde genen en hun informatie gebeurd niet door het DNA, maar door je hersenen en de stof methylin. Een stof die bepaald of een signaal invloed kan uitoefenen op een bepaald gen. Hoe meer van deze stof aanwezig is voor een bepaald gen, hoe minder kans dat deze gen invloed uitoefent. Dit gebeurd al tijdens de bevruchting. Waar bepaald wordt welke genen oftewel eigenschappen van de vader en de moeder gebruikt gaan worden. Je kan dit terugzien in jouw basischromosomen (XX, vrouw of XY, man), Waar in het proces door de stof Methylin bepaalde eigenschappen ui zijn gezet of door mindere aanwezigheid aan zijn gezet. Zie de verschillende karakters en uiterlijke kenmerken van broers en zussen onderling. Methylin is een stof die daarvoo gebruikt wordt.

Onderzoeken van epigenetica:

Van generatie op generatie via voorbeelden: 

Zoals besproken via het Monarcheffect, worden bepaalde eigenschappen doorgespeeld van generatie op generatie. Via voorbeelden zal ik hier iets dieper op induiken, zodat de invloed hiervan verklaard kan worden. Want jij en ik kunnen bepaalde genen geactiveerd hebben gekregen van je opa en oma of zelfs je overgroot opa en oma. Iets wat ontdekt is tijdens onderzoeken met ratten. Ze hadden ratten een speciaal dieet gegeven met meer Zink, Foliumzuur en Vitamine B12. Deze ratten kregen na 5 generaties dat ze obese waren, nakomelingen waar het obesitasgen was onderdrukt. Om na te gaan of dit door omgevingsinvloeden kwam hebben de ratten weer het originele dieet geven, waarna 3 generaties later het obesitasgen weer aanwezig was. Omgevingsinvloeden bleken daarbij de oorzaak te zijn, van het gevolg van uit- of inschakeling van het gen werden nakomelingen dus obese of juist niet obese. Dit geldde dus niet alleen voor henzelf, maar ook voor de komende generaties.

Overerving van angsten:

Het idee van overerving vindt ook plaats bij bijvoorbeeld angsten, wat soms meerdere generaties invloed kan hebben. Om dit te testen hebben onderzoekers muizen pijnprikkels gegeven tijdens het ruiken van een bepaalde aangename geur of voor hun lekker eten. Na het ontvangen van de pijnprikkel ontstond er angst in de vorm van een stressreactie bij alleen al het ruiken van de geur of het voorgeschoteld krijgen van het eten. Ook wel de behaviorisme stroming binnen de psychologie. De effecten van het herhalen van deze onderzoeken, zorgde ervoor dat de volgende generaties, die apart van de ouders opgroeiden, ook angsten ontwikkelden voor dezelfde geur en hetzelfde eten. Ondanks dat zij niet de pijnprikkels ontvingen, werden zij gezien de gevolgen door hun ouders onbewust voorbereid op mogelijk gevaar. Dit kon doorgaan tot wel 5 generaties van muizen. Angsten kunnen dus ook bij jou en mij als persoon doorwerken van eerdere generaties uit. Hoe irreëel soms ook in de huidige tijd, kon het bij eerdere generaties wel van belang zijn geweest om gevaar of pijn te voorkomen. De natuur doet niet zomaar iets. Het bereid zich erop voor om zo goed mogelijk te kunnen overleven.

Verandering van Irreëel naar reëel 

Een muis heeft niet genoeg het besef en de ruimte tot afstand nemen om gekregen angsten makkelijk te overwinnen als ze onnodig zijn, daar gaan meerdere generaties overheen. Overlevingstechnisch is dit ook niet handig. Want de vorige generatie waarschuwt niet voor niets via de genen dat de kinderen en kleinkinderen voor bepaalde zaken moeten oppassen. Bij mensen is dit gedeeltelijk anders. Ondanks dat wij mensen voor een groot deel net zo zijn als dieren. Tegelijkertijd kunnen wij via ons hogere bewustzijn angsten in een generatie tijd overwinnen en zien voor wat ze waard zijn. Wij hebben als mens de ruimte om te observeren, rationaliseren en complexere taken uit te voeren. Wat ons de ruimte geeft om sneller te groeien en te ontwikkelen. Niet alleen op technisch gebied, maar juist ook op persoonlijk en innerlijk spiritueel gebied. Daar gebeurd persoonlijke en eigen gekozen afstelling van je hersenen. In hoofdstuk 2 wordt de verandering van jou, je hersenen en perceptie beschreven. Waar dieper ingegaan wordt op de invloed van jouw keuzes en die van de omgeving en hoe je dit aan kan passen. Hoe aangeleerde identiteit iemand houdt in een vooraf vastgelegd pad en een eigen meer bewuste insteek je in kortere tijd kan omvormen tot iets vernieuwends.

Dus DNA bepaald de blauwdruk, die via samenvoeging van DNA van vader en moeder tot een nieuw plattegrond en uiteindelijk mens lijden. Genen worden aan en uit gezet en je cellen communiceren continue met elkaar om je lichaam elke seconde te vernieuwen. Wat je overerft bepaald voor een deel je leven, tegelijkertijd geeft het menselijk leven je meer ruimte om overerving aan te passen door de aan en uitknoppen door omgevingsinvloeden en eigen keuze aan te passen. De mens is in staat rationeel te zijn, afstand te nemen, te observeren en positieve en negatieve emotie te reguleren mocht het individu dit willen. We hebben dan ook een fundament wat ons lichaam en onze mentale staat voor een deel vastlegd en we hebben een deel wat we ons bewustzijn noemen wat dit continue bijsteld. Wat we kiezen, wat we nalaten bepaald of iets meer aan of uit wordt gezet of we ons lichaamstype of voorkeuren of angsten of passie en eigenschappen aanpassen. Dit stap voor stap, omdat aan “knoppen draaien” niet in een seconde gebeurd, maar door stapsgewijze opbouw. Dat maakt onze wereld ook behapbaarder.

Invloed van omgeving op DNA tijdens de zwangerschap:

Dit is een volgende stap. De theorie achter epi-genetica is in de basis uitgelegd en een aantal voorbeelden van generatie overerving beschreven. Nu is het van belang om de  volgende stap naar bewustwording te nemen en dat zijn de omgevingsinvloeden tijdens de zwangerschap. Dit geeft namelijk een beeld van wat bepaalde stoffen en ervaringen van de moeder, voor invloed hebben op een ongeboren kind. Zowel roken, medicijnen, stress, angsten en geluk, hebben allemaal effect op het ongeboren en te geboren kind. Zij zijn in essentie allemaal opbouwd uit stoffen die invloed uitoefenen op het lichaam van de moeder en daardoor ook aan het kind, omdat die verbonden is met de bloedstroom van de moeder. Deze stoffen bepalen of er bepaalde genen gebruikt worden van de moeder of het kind en welke niet en hoeveel en wat er gebruikt wordt van de blauwdruk. Bij een kind is dit helemaal van belang, omdat hij of zij in een heel snel tempo zich ontwikkeld van 2 cellen naar een kind met miljarden cellen. In een tijdsbestek van zo rond de 9 maand wordt 1 eicel en een zaadcel omgezet in een baby van meer dan een miljard cellen. Een bijzonder snelle ontwikkeling waar bepaald wordt hoe het kind zich ontwikkeld en wordt.

De natuur kiest dan ook altijd automatisch voor een gezonde en zo goed mogelijk aangepast kind aan de aanwezige omstandigheden. Niet alleen vanuit informatie van de eerdere generaties, maar ook vanuit de omgeving. Met als gevolg dat de afstelling van het gebruiken of niet gebruiken van genen ook tijdens de zwangerschap bijgesteld wordt wanneer dat nodig is.  In een stressvolle situatie moet een kind geboren worden die hierop is voorbereid en andersom net zo. Dit is de wet van de natuur. Daarvoor is je lichaam en je blauwdruk gebouwd. Tijdens de zwangerschap hebben ervaringen van moeders dan ook sterke invloed op het kind. Stoffen die vrijgemaakt worden bij geluk, angst of stress zijn allen anders. Hoe meer iemand in stress verkeerd, hoe meer een kind dit via de bloedbaan meekrijgt en automatisch wordt voorbereid op eenzelfde situatie. Andersom geld dit net zo. Hoe meer iemand geluk ervaart tijdens de zwangerschap, hoe meer gelukshormonen het kind ontvangt. Dat is ook de reden dat bijvoorbeeld bepaalde medicijnen niet tijdens de zwangerschap genomen mogen worden, of roken en drugs een slechte invloed hebben op het kind. Juist omdat tijdens die periode alles zo snel ontwikkeld, kun je ook grote aanpassingen maken. Wat bij de 1 een positief effect heeft en bij de ander negatief.

Onderzoek: 

Dit is ook gebleken uit onderzoeken bij ratten. Het bleek dat ratten die met een agressief of angstig mannetje paarden, kleintjes kregen die zelf ook snel angstig werden en of agressief waren. Nu zou je denken dat dit komt omdat het mannetje dit vanuit zijn DNA doorgaf aan het vrouwtje en hun nakomeling. Maar dit was niet zo. Het bleek dat wanneer het vrouwtje niet wist dat het mannetje agressief of angstig was (inseminatie), de nakomelingen “normaal gedrag” vertoonden. Maar wanneer het vrouwtje het mannetje echt zag en de gespannen sfeer ervaarde, namen haar nakomelingen het afwijkende gedrag van de vader over. De mentale perceptie en de stresshormonen in het bloed van het vrouwtje veranderde de nakomelingen, niet het DNA. Het enige wat veranderde was de afstelling van de cellen zelf. Dit is belangrijk om te realiseren, omdat hiermee wederom wordt aangetoond dat perceptie en omgevingsfactoren een enorme invloed had op de te komen nakomelingen.

De perceptie was hier bepalend, want wist het vrouwtje niet dat het mannetje agressief was, dan veranderde er niets en kreeg ze gezonde nakomelingen. De perceptie verandert de muis zelf en de nakomelingen. Wat verklaard dat het mentale plaatje in het hoofd van de muis meer invloed had, dan de genen en het DNA zelf. Dit is een hele belangrijke conclusie. Want het verteld jou en mij dat perceptie een enorme invloed heeft op alles. Iets wat je zelf al kan ervaren, maar wat tegelijkertijd ook wetenschappelijk wordt aangetoond. Van je lichaam, je gesteldheid, geluk, tot zelfverzekerdheid, balans en mogelijk toekomstige kinderen. Perceptie en interpretatie van de realiteit bepaald wat je ziet, ervaart, voelt en welke actie je uit gaat voeren. Je cellen zijn daar een reflectie op. Perceptie is jouw interpretatie van de realiteit en jouw cellen zullen hierop reageren. Wat je in de spiegel ziet is de reflectie daarvan.

Perceptie en de invloed op jou als persoon:

Met bewuste, onbewuste perceptie wil ik dit onderdeel van het boek eindigen. Perceptie geeft ons een beeld van de wereld om ons heen. Waar zowel in onze gedachtes perceptie bestaat. Bestaat het ook in onze cellen. Zij zijn afhankelijk van de signalen die zij doorkrijgen van onze hersenen en elkaar. Hoe wij de wereld zien en ervaren bepaald dan ook sterk hoe de cellen beïnvloed worden en hoe het gebruik van genen wordt bijgesteld. De cellen in ons lichaam zijn dan ook een reflectie van onze interne staat, onze perceptie en reactie op de omgeving en onszelf. Want alles wat je via je vijf zintuigen ontvangt wordt doorgestuurd naar je hersenen en daar ontcijfert. In de hersenen wordt de keuze gemaakt wat te doen. De positieve of negatieve staat waarin je verkeerd, bepaald hoe je met de informatie omgaat en creëert je perceptie en daarmee een deel van jezelf

Omdenken is een mooi voorbeeld van een veranderende perceptie die van iets “negatiefs” iets positiefs maakt. Wat ongezonde stress omzet in gezonde stress.

Sommige mensen zien in alles problemen en zien geen oplossingen. Zij verblijven in een stressvol en betekenisloos leven. Leer je ze of gaan ze omdenken, dan zien ze opeens oplossingen inplaats van problemen, kansen inplaats bedreigingen, waardoor niet alleen de perceptie verandert, maar ook de interne huishouding. De interne huishouding van positieve hormonen en negatieve hormonen. Positief gericht op rust, groei en liefde, negatief gericht op angst, stress, spanning, overleving. Met als gevolg dat iemand anders in de wereld staat en het lichaam zich ook anders ontwikkeld, doordat je innerlijke afstelling zich stap voor stap aanpast. Positieve kijk op zaken heeft een positieve invloed op jezelf. Je kracht eruit halen, inplaats van in stress verblijven creeert een andere afbeelding in de spiegel. Ik zal dit aantonen naar aanleiding van onderstaand onderzoek tussen de invloed van verschillende hormonen op cellen in je lichaam. Wat je kan reflecteren op jezelf en hoe je op dit moment in het leven staat.

Groei/positieve hormonen:

Dopamine, Endorfine, Serotonine, oxitocine

Angst/negatieve hormonen:

Cortisol, norepithine, adrenaline “ontvlambare stoffen”,

Het gebeurd allemaal in een petrischaal. Er worden 2 petrischaaltjes gebruikt en in elk petrischaaltje worden cellen gedaan. In het ene petrischaaltje voegt de onderzoeker de positieve hormonen toe en in de ander de negatieve hormonen. Wat blijkt in het petrischaaltje met de positieve hormonen ontstaat een exponentiële celgroei. In het petrischaaltje met de negatieve hormonen is geen groei, de cellen staan stil en nemen langzamerhand af er vindt degridatie plaats.

Dit is ook logisch. In tijden van rust, liefde, kracht en aanhankelijkheid is groei mogelijk en kun je groeien. Dan is er geen gevaar en is er ruimte om te groeien. De tijd wordt dan genomen om sterker te worden. Er is sprake van orde, in plaats van chaos

Maar in tijden van gevaar en angst is het nodig dat het lichaam geen tijd en energie besteed aan groeien, maar aan levensbehoud. Alle energie en kracht van het lichaam moet gebruikt worden om aan te vallen of te verdedigen. De stress reactie. Heel gezond wanneer je in gevaar bent. Maar niet als je lichaam in een stressreactie verblijft terwijl er geen daadwerkelijk gevaar is. Ook wel de mentale gevangenis.

In de huidige, drukke, veeleisende maatschappij wordt vaak stress gecreëerd in de vorm van angst, spanning, druk en prestatiedrang en daardoor “negatieve” hormonen opgeroepen om je de dag door te helpen, je te laten overleven. Een belangrijke basisbehoefte van je lichaam. Je lichaam staat paraat en begeeft zich in de overlevingsstaat. Dit is gezond voor een moment als het ertoe doet, maar ongezond al je hier dagenlang in verblijft. Bij veel mensen in de drukke maatschappij gieren de angsthormonen door het lichaam. Waardoor er met je cellen gecommuniceerd wordt dat zij zich op een bepaalde manier moeten vormen, zodat je het meest geschikt wordt gemaakt voor de gekozen route die het individu heeft genomen. Met als gevolg een aangepast gebruik van je DNA blauwdruk.

De mate waarin je stress ervaart en problemen ziet in plaats van mogelijkheden is afhankelijk van de persoon in kwestie, de omgeving, de levensfases etc. Je hele keuze tot een bepaalde perceptie bepaald je dagelijkse gedrag, je acties, je geloof en daarmee je identiteit. Elk deel van je lichaam zal zich hiernaar vormen. Dat van jou, dat van je partner en de invloed die het heeft op mogelijk geboren of te geboren kinderen.

“We hebben een fundament waarvan we de wereld ervaren en we hebben een eigen keuze tot aanpassing naar wat we willen. De keus is altijd aan ons.”

Wil en focus:

De wil en focus zijn daarbij 2 van de pilaren, die bijstellen welke genen wel en niet gebruikt worden tot groei en keuze. Zij zijn als knoppen deels verantwoordelijk voor je ontwikkeling. Genen worden toegelaten of verder weggedrukt. Iemand die ongezond stevig is geboren en opgegroeid, kan in vele gevallen door een eigen sterke wil en focus het lichaam aanpassen naar een gezonder type. De signalen die via je hersenen worden doorgegeven aan je cellen als je in een staat van sterke wil en focus zit, bepalen in hoe zo’n grote mate je cellen zich aanpassen aan het oude model en jouw nieuw gekozen model. Zij bepalen naast omgevingsinvloeden van voeding, mens, natuur, maatschappij, autoriteiten, wat er naast je normale plan gebruikt of niet gebruikt wordt van je blauwdruk. Je hebt dan ook een aardige invloed hierop. Bij nieuwe ervaringen, inzichten en het vallen en opstaan worden aanpassingen doorgevoerd.

Je lichaam is dan ook een geweldig mechanisme, waarmee je een ervaring in de wereld hebt. Wat je nu bent, heb je deels aan eerdere generaties, opvoeding, omgeving en jezelf te danken. Tijdens de pubertijd ontstaat deze verantwoordelijkheid van jezelf, die zich langzamerhand ontwikkeld naar volwassenheid. Waar je de eigen beschikking deels kunt beinvloeden, zolang er geen lichamelijk, dan wel geestelijke complicaties zijn die dit te erg beperken. Iedereen is een meester over zichzelf en kan van anderen en zichzelf leren.

Een paar laatste punten:

Talent:

Wat genetica aantoont is het feit dat iemand ergens talent voor kan hebben. Het DNA of te wel blauwdruk en de afstelling hiervan kan bepalen dat iemand talent heeft. Tegelijkertijd laat epigenetica zien dat talent niet automatisch zegt dat iemand slaagt. Hiervoor zijn meer factoren van belang. Waaronder, de omgeving, voeding, eigen perceptie, wil, focus, actie en goede leermeesters, meesteressen. Omgevingsfactoren en de persoon zijn eigen wil en focus hebben veel invloed en bepalen wat van het talent overblijft. Andersom geld het ook dat iemand met minder talent de top kan bereiken. Daarvoor is hetzelfde nodig. Iemand verandert tijdens zijn leven en kan het gebruik van genen bijstellen, waardoor het gewenste behaald kan worden.

Kanker:

Mutatie van cellen, doordat de afstelling van de blauwdruk het bepaald of dat er bepaalde stoffen uit de omgeving, waaronder bijvoorbeeld bepaalde voeding, stoffen in medicijnen, de lucht, het water, alcohol en sigaretten een invloed hebben op je cellen en wat zij doen met het aanwezige DNA. Kanker ontstaat door mutaties, omdat de cel iets anders doet dan waarvoor het ontwikkeld is. Het is uit-balans. Bepaalde genen worden opeens niet meer geblokkeerd en anderen worden toegelaten. Met als gevolg dat je cellen zich niet meer aan de blauwdruk houden en zich op een verkeerde manier ontwikkelen. Ook wel negatieve mutaties. waardoor bijvoorbeeld kanker of andere ziektes kunnen ontstaan. Verkeerde voeding, verontreiniging van de lucht, bepaalde medicijnen, stoffen in tabak, stoffen in bepaalde schoonmaakmiddelen kunnen invloed hebben op je huid, lichaam en de manier waarop cellen zich ontwikkelen. Dit zal niet in 1 keer tot standkomen, maar in de loop der tijd de knoppen in bepaalde cellen bijstellen, waardoor mutaties of ziektes kunnen ontstaan. Om dit proces om te keren is wederom tijd nodig net zoals dat het tijd heeft gekost om het te creëren. Iets is niet zomaar tot stand gekomen. Met gezond verstand is duidelijk dat in het ene geval het ontstaat door genetische afwijkingen die overerft zijn, maar in andere gevallen het komt door bepaalde stoffen die ons lichaam zo erg negatief beinvloeden, dat ze zich anders gaan gedragen, dan wat de bedoeling is. Hoe dichter we bij de natuur staan, hoe meer het voor ons lichaam gemaakt is en de gevolgen herstelt.

Let niet alleen op de gevolgen, maar ook op de oorzaken die bepalen of iets zich manifesteer of niet. Snap de oorzaak en doorzie de verschillende gevolgen. Innerlijke connectie en een sterke wil is hierin de kracht.