2.4.1 Informatieverwerking van het brein

Informatieverwerking: 

Wat doen de hersenen? Zij verwerken informatie. Dit doen de hersenen door informatie te ontvangen, het te ontcijferen, beoordelen, een keuze te maken en daarop een bepaalde actie uit te voeren. Het is een continue communicatie van het lichaam met de hersenen en jij met de wereld om je heen. Het geeft ons een ervaring van de wereld om ons heen, de eigen realiteit en perceptie.

Hoeveel aan informatie bits verwerken we? Wij als persoon verwerken per seconde rond de 11 miljoen bits aan informatie. Dat is een enorm grote stroom aan informatie, die we deels bewust en grotendeels onbewust verwerken. Hoe komt deze informatie binnen? Dit gebeurd via onze 5 zintuigen. Deze 5 zintuigen zijn:

Ogen    > zicht

Neus    > Reuk

Tong > Smaak

Voelen/huid > Tast

Oren > Gehoor

Elk van deze zintuigen heeft meerdere zenuwcellen tot hun beschikking, waarmee zij prikkels van de buitenwereld opvangen en doorgeven aan de hersenen. Al deze prikkels zijn elektrische impulsen die via zowel aanrakingen, geluiden, voedingsstoffen, licht, als geuren binnenkomt. Prikkels moeten omgezet worden in een signaal wat voor het brein te ontvangen en verwerken is. Elk zintuig heeft daarvoor zijn eigen systeem ingebouwd.

De tong:

Zo gebeurd dat via je mond door de smaakpapillen, die elk een eigen ontcijferingsprogramma hebben bitter zoet zout zuur . Je eet bijvoorbeeld een stuk fruit. Dit stuk fruit heeft bepaalde informatie, in de vorm van stoffen en in essentie een energetische basis. De informatie die het in zich heeft wordt door je smaakpapillen, of ook wel zenuwcellen in de tong opgepikt en doorgestuurd naar de hersenen. In de hersenen wordt de informatie die ontvangen is ontcijferd voor zover het brein daartoe de mogelijkheid heeft.

 

2004NEU_97_01.gif

Het gehoor:

Het oor ontvangt geluidssignalen. Deze geluidsgolven zijn golven die in een bepaalde frequentie door de oorschelp opgevangen worden. Elke frequentie heeft in essentie zijn eigen code. Bij het opvangen wordt de oorschelp in trilling gebracht en verder cochlea_nl.pngversterkt door het bewegende trommelvlies, de gehoorbeentjes en daarop het slakkenhuis, waar de trillingen omgezet worden in
informatie die via de oor zenuw naar de hersenen doorgestuurd kunnen worden. In de hersenen worden de signalen voor zover de hersenen dit kunnen ontcijferen, omgezet in een geluid of zelfs omgezet in een bekend woord. Niet alles wordt ontcijferd, omdat het brein is gemaakt om bepaalde geluiden, dan wel signalen om te zetten.

De Ogen: 

De ogen doen dit haast precies hetzelfde, maar heeft tegelijkertijd een eigen wijze om informatie te ontvangen en te versturen. Hoe gebeurd dit?

Via licht vanuit bijvoorbeeld de zon, ook wel frequentie van energie, worden de objecten die wij als mens in de buitenwereld kunnen zien beschenen en gereflecteerd.

Maar hoe kunnen we zien? Dit start bij de uitstraling van licht op een object buiten onszelf. Het licht zal bij weerkaatsing (“foto object”) opgevangen worden door onze ogen. Op het moment dat dit gebeurd, zal het ontvangen licht deels door ons hoornvlies en lens bijgestuurd worden en op de achterkant van ons oog worden gericht (netvlies). Hier komt het in contact met de kegeltjes en staafjes (zenuwvezels) die daar zijn opgebouwd. Dit zijn de receptoren, ontvangers van lichtinformatie en frequentie (circa 1 miljoen stuks). Zij zijn ontvankelijk voor licht en daarmee de informatie die zij bij zich dragen. Zij sturen de m1dyprewxj9h.gifinformatie die zij hebben ontvangen en verwerkt door naar de hersenen. Waar het voor zover mogelijk wordt Zoals ontcijferd.

 

 

 

In eerste instantie gaat het ter verwerking naar de Amygdala. Een deel van de hersenen die in het limbische zoogdierenbrein is gebouwd. Niet alleen de informatie via onze ogen komt hier binnen, maar ook de informatie van al onze andere zintuigen, daarna wordt het in achterste deel van de hersenen doorgestuurd, waar een projectie wordt weergegeven van de ontvangen informatie.

Tast:

De huid zit vol met zenuwcellen. Allemaal klaar om nieuwe binnenkomende informatie te verwerken. Een aanraking van een persoon wordt door de zenuwcellen opgepikt en in de vorm van een electrische stroom doorgestuurd naar de hersenen, waar de binnengekomen informatie ontcijferd wordt. Een aanraking, het oppakken van een voorwerp, pijn voelen bij gevaar is allemaal van belang om zo goed mogelijk te kunnen overleven in de wereld om je heen.

huid.jpg

Geuren : 

Neus

Geuren zijn informatiegolven in de lucht, die uitgescheiden worden door bijvoorbeeld eten. De stoffen, ook wel golven van informatie, komen in de lucht en worden door je neus bij het inademen opgepikt. De stoffen worden door receptoren in je neus opgepikt en na ontvangst doorgestuurd naar de hersenen via aanwezige zenuwcellen. Daar wordt het verwerkt door het brein en geplaatst naar aanleiding van de aanwezige blauwdruk. Iets kan voor de ene persoon lekker of juist vies zijn en voor een ander juist andersom. Ieder brein is afgesteld om de informatie op een eigen manier te verwerken. Hierdoor zal iedereen ook nieuwe informatie op een eigen manier ervaren. Zoals mensen onderling verschillen, doen dieren dat ook. Ieder heeft een eigen voorkeur, door een eigen aangeleerde instelling. Zolang het een ander niet schaad kan dat niet fout zijn.

“Het is allemaal ontcijfering van dezelfde informatie op een eigen wijze.  Dezelfde realiteit, in een eigen perceptie.”

Je Amygdala:

Je Amygdala is het centrum waar alle zintuigen informatie binnenkomt. Deze info moet direct op waarde geschat worden. Is er enig gevaar (vecht/vlucht reactie) of is er bijvoorbeeld aantrekking naar een bepaald persoon, zoals een (toekomstige) partner, voedsel of parfum? De amygdala zorgt er voor dat er direct een beoordeling komt, of je je in een “veilige, gevaarlijke of interessante” situatie bevindt.

Hoe meer afhankelijk je bent van je automatische systeem, hoe meer je beïnvloed wordt door deze. Je Amygdala regelt namelijk je primitieve/onbewuste voorkeuren en afkeuringen. Zoals op seksueel gebied waar je iemand direct aantrekkelijk kan vinden of juist geheel niet.  Iets wat vaak binnen een aantal seconden al is bepaald.

In een studie van het UMCG blijkt zelfs dat ook non-verbale signalen worden ontcijferd door je Amygdala en gebruikt voor verdere verwerking. Non verbale elementen zoals blijheid, boosheid, verdriet, angst, verlangen, afkeuring, walging, eerlijkheid en misleiding worden in de Amygdala op basis niveau alvast voor je ontcijferd, zodat de observeerder (jij) alvast een direct beeld van een situatie krijgt. Dit is goed om te realiseren, omdat non verbale communicatie 80% is van wat het automatische brein belangrijk vindt om iemand interessant of niet interessant te vinden.

Verdere diepgang vecht of vlucht:

De amygdala is het centrale punt waar alle externe informatie samenkomt. Daar wordt het eerst beoordeeld. Na dit proces wordt het doorgestuurd naar de verantwoordelijke hersendelen. Maar dit gebeurd niet direct. Dit is amygdala.jpgnamelijk afhankelijk van informatie die ontvangen wordt van de buiten wereld. De Amygdala wordt zoals eerder aangegeven, namelijk ook in verband gebracht met onze vecht- en vlucht reacties. Ook wel de overlevingshouding. Is er gevaar, dan zorgt de Amygdala er mede voor dat er een signaal naar onderdelen in je lichaam gaan, om je klaar te stomen voor overleving, in de vorm van vechten en vluchten. Dit kan bijvoorbeeld gebeuren als je een persoon hebt die dreigend op je afkomt of bijvoorbeeld een beer die achter je aan zit.  Je Amygdala zal bij direct gevaar een scala aan onbewuste processen in gang zetten om je te helpen, tot een actie te bewegen. Vechten of vluchten. Rennen of slaan, wie weet zelfs voor dood spelen om de “tegenstander” om de tuin te leiden.

Het is een geweldig mechanisme, waarmee we als mens in de oertijd en huidige tijd kunnen overleven. Bij gevaar staat je lichaam altijd klaar om zichzelf en daarmee jou te beschermen. Toch is er in de huidige wereld ook sprake van een irreëel gebruik van dit hersenonderdeel. Het kan namelijk voorkomen dat bij niet daadwerkelijk gevaar, een persoon wordt klaargestoomd voor vechten- of vluchten. Dit gebeurd bijvoorbeeld bij aangeleerde angsten of de opeens ontstane paniek- en angstaanvallen. Het brein scheid door een negatieve herinnering of door stress en disbalans in het brein, niet meer feit van fictie. “Het aangevallen door een tijger idee”. Terwijl je eigenlijk gewoon aan het boodschappen halen bent of een andere mening toegespeeld krijgt, gaat je lichaam in een over-actieve houding. Met alle onaangename gevolgen van dien, waaronder een verhoogde hartslag en spanning in het lichaam.

Dit komt omdat het brein soms moeite heeft om werkelijkheid van illusie te scheiden. Hoe dit precies in zijn werk gaat, zal ik hieronder verder beschrijven door middel van de basistheorie en een aantal voorbeelden.

Basistheorie:

Ten eerste moet er informatie zijn om te ontvangen door je vijf zintuigen. Bij ontvangst, wordt de informatie doorgespeeld naar je Amygdala die direct een screening toepast. Bij direct gevaar, zal de amygdala een signaal doorsturen naar een ander deel in de hersenen, de hypothalamus. Deze krijgt de opdracht om het lichaam gereed te maken. De hypothalamus doet dit door bepaalde hormonen af te scheiden, die in de bloedbaan meegegeven worden. Deze hormonen zijn ervoor bedoeld om een signaal te geven aan de bijnier en zijn daarvoor speciaal geprogrammeerd. Zij geven dan ook alleen aan de desbetreffende organen een signaal af. Na ontvangst zal de bijnier (het signaal) een stresshormoon afscheiden, namelijk cortisol en adrenaline. Deze stof is een wonder in gevaarlijke situaties. Het laat je hart sneller pompen, gooit je bloeddruk omhoog, maakt je bloed dikker waardoor je niet zo snel doodbloed, vergroot je pupillen voor meer zintuigelijke info in de buitenwereld, laat je maag samentrekken omdat er geen tijd voor eten is, je darmen worden in pauze modus gezet, je haren gaan overeind staan voor prikkels om je heen en je spieren spannen zich aan voor de ultieme overleving. Nu ben je klaar om het gevaar volledig aan te gaan en je te verdedigen in de vorm van vechten of vluchten.  Je bent nu niet meer voor rede vatbaar (bij volle bewustzijn). Het overlevingsinstinct heeft het overgenomen en van een eigen keuze is dan ook eigenlijk geen sprake meer. Dit is de automatisme, het onbewuste en is van vitaal belang soldiers-1172111_960_720.jpgwanneer je daadwerkelijk in gevaar bent, maar niet wanneer er geen gevaar is.

Dit gebeurd zowel bij paniek- en angstaanvallen en bij bescherming van oude herinneringen, de “eigen aangeleerde identiteit” die beschermd moet worden. Op dat moment is er sprake van irreeel gedrag waarmee je jezelf en mogelijk anderen kan schaden.

Aangeleerde identiteit en de amygdala:

De oude aangeleerde herinneringen zijn een belangrijk punt in dit boek. Het is de verdediging van vaak onlogische gedachtes/overtuigingen die niet daadwerkelijk objectief bekeken zijn door de persoon in kwestie, maar vaak zijn aangeleerd en aangenomen vanuit de omgeving. Het is het geloof in en het vasthouden aan deze herinneringen, die voor dualiteit en lijden in de wereld zorgt. Het kan betrekking hebben op bijvoorbeeld iets kleins, als het bang zijn voor dieren, waaronder de bekende spin of zelfs hond. Maar het kan ook iets groter zijn, zoals de gedachte dat de mens van nature slecht is of de angst dat minderheden, bepaalde landen, homo’s en vrouwenrechten een gevaar vormen voor de persoon en zijn omgeving. Deze overtuigingen liggen verborgen in de hersenen en worden geactiveerd, als de persoon in kwestie via de vijf zintuigen met iets uit deze categorien in contact komt. Door bijvoorbeeld discussies met vrienden en familie of informatie van de media, religieuze instelling, overheid of via daadwerkelijk contact met een niet geaccepteerde groep of persoon. De vecht- of vluchtreactie kan dan irreëel aangezet worden door het lichaam.

Hoe komt afwijzing of acceptatie tot stand:

De Amygdala ontvangt de informatie via je vijf zintuigen en toetst deze aan je eerdere herinneringen over het onderwerp. Vanuit deze vergelijking, zullen de hersenen kijken naar de emotionele lading van de herinnering die in het informatiepunt opgeslagen zit en de connectie die het heeft in je brein met andere informatiepunten. Is de herinnering sterk, dan kan deze geactiveerd worden een emotionele lading tot gevolg hebben.

Zo zal een eerder positieve ervaring (herkenning) nu ook een hormonaal proces op gang zetten, wat positief is en daarmee gelukshormonen afgeeft. Tegelijkertijd zal een eerdere herinnering met een negatieve lading eerder zorgen voor een negatieve emotie en een proces op gang zetten wat je als persoon eerder laat vechten of vluchten. Ook wel het aantrekkende als afstotende effect. Zo kun je je als persoon continue aangetrokken voelen tot bepaalde mannen of vrouwen, omdat deze veel overeenkomsten hebben met opvoeders uit het verleden. Het al bekende vertrouwde en herkenbare element \. Tegelijkertijd kan je ook aangeleerd zijn dat je op de VVD moet stemmen of de PVDA, zonder dat je daadwerkelijk weet waarvoor ze staan, alleen omdat het je geleerd is. Allemaal omdat het oude herinneringen zijn, gewoontes, automatismen. Het kan zelfs zo ver gaan, dat je overheidsgetrouw bent, vol Christen/Moslim/Jood, omdat dat het referentiekader is waarbinnen je als persoon leeft. Wat je als mens geleerd hebt en daarom je identiteit hieruit bestaat. Je blauwdruk van hersenen zorgt er dan ook voor dat alle informatie via dit referentiekader wordt bekeken. Hoe meer je iets ziet als je eigen identiteit, hoe meer je het ander afwijst. De mate van open-mindedness zegt dan ook hoe veel je openstaat voor de wereld om je heen.

Agressie tegen irreëel gevaar:

Agressie tegen irreëel gevaar ontstaat dan ook op deze manier. Het is de vecht- en vluchtreactie verpakt in een herinnering, een overtuiging. De afwijzing en agressie die soms gepaard gaat met afwijkende informatie is buitengewoon. Mensen kunnen boos worden of weglopen wanneer je ze iets verteld wat niet overeenkomt met hun referentiekader…. Dit licht allemaal verstopt in de eigen identiteit van het oude en de omarming van schijn zeker- en veiligheid.

Hoe sterk een persoon meegaat met zijn referentiekader, ligt mede aan de mate van een eigen ik, in de hersenontwikkeling op het gebied van de frontale kwab. Ook wel het reguleringssysteem van de emoties en daarmee de hormonale respons. Ik zal hier verderop in de paragraaf op ingaan, net zoals het effect van meditatie en EMDR op oude, sterke beïnvloedbare herinneringen.

Het zijn juist de angst/pijnlijke herinneringen die een mens houden in de gevangenis die gecreëerd is. Een vrijere wereld ontstaat alleen wanneer negatieve ladingen
worden opgeheven door het onder ogen te komen en de durf om op onderzoek uit te gaan, open-minded en kritisch te zijn voor nieuwe ervaringen en ontwikkelingen.

Daarvoor zijn een aantal mogelijkheden die ervoor zorgen dat afstand genomen kan worden van het oude, waardoor meer ruimte ontstaat voor het onbekende en nieuwe.

Voor nu zal ik verder gaan met de volgende sub-paragraaf. De uitleg over het minuscule. De informatie opslag van gebeurtenissen in de vorm van herinneringen, optische illusie en en het ontstaan van een gedachte.

 

De kracht/impact:

Is te meten aan de vertakkingen die deze herinnering in het brein heeft. De ene herinnering heeft meer massa, een groter emotionele afdruk en netwerk in het brein dan de ander. 

Hormonale invloed:

Hierbij moet in ogenschouw genomen worden dat naast de x00339192-jpg-pagespeed-ic-lyjzb0n4wuherinneringen, ieder persoon anders is en een andere hormoonhuishouding heeft. De hoeveelheid hormonen bepaald voor een deel iemands gedrag. Hormonen zijn informatiepunten die een bepaald programma hebben (eigen blauwdruk). Zo heeft oestrogeen (vrouwelijk) een ander effect op het lichaam, dan testosteron (mannelijk). Elk hormoon heeft een vooraf bepaalde functie. De mate waarin het voorkomt, zorgt mede voor de identiteit van een persoon en perceptie op zichzelf en de wereld (door welke bril je kijkt). Een goed voorbeeld van de invloed die hormonen hebben, zijn transseksuelen, die door hormoontherapie van een vrouwenlichaam overgaan naar een gedeeltelijk mannelijke en andersom. Het onderzoek en de resultaten laten zien dat mannelijk en vrouwelijk heel dicht bij elkaar liggen. Wat we lichamelijk gezien als mannelijk en vrouwelijk beschrijven, is dan ook in bepaalde mate bepaalbaar door het toe of afnemen van bepaalde stoffen die in de hersenen geregeld worden of door menselijke toediening worden aangepast. Ook kan bijvoorbeeld een andere levensstijl, waaronder intensief sporten een sterkere toename in hormonen laten zien.